• Home
  • Voordat je iemand vraagt om je Valentijn te zijn
3 februari, 2024
Sieuwerd Isachastra

Miljoenen mensen sturen Valentijnskaarten om hun genegenheid voor een speciaal iemand te uiten. Maar hoe is deze feestdag ontstaan? En vertegenwoordigt Valentijnsdag wat echte liefde is? Elk jaar worden er wereldwijd meer dan een miljard Valentijnskaarten gekocht en verstuurd. Het sturen van een mooie kaart lijkt een natuurlijk verlangen te vervullen om uit te drukken hoeveel we om iemand geven.

Maar viert Valentijnsdag echte, zorgzame liefde? Of promoot deze populaire feestdag eigenlijk iets anders?

Oorsprong van Valentijnsdag

Als we aan Valentijnsdag denken, denken we aan harten, chocolade, bloemen en uitingen van liefde. Maar zou het niet verstandig zijn om, voordat we aan de pret meedoen, te weten waar deze traditie vandaan komt?

Ten eerste moeten we begrijpen dat Valentijnsdag begon toen de vroege Rooms-Katholieke Kerk probeerde om de oude heidense Romeinse feestdag Lupercalia te verchristelijken. Dat feest was een losbandig festival dat Lupercus, de wolvenjager, eerde. Dit feest was zo immens populair onder het Romeinse volk dat kerkleiders het in hun kalender opnamen in de hoop hun nieuwe parochianen te behouden en hen van seksuele losbandigheid naar moraliteit te doen keren door het aan een heilige te koppelen.

De heilige die ze voor dit Romeinse feest halverwege februari kozen was Sint Valentijn. Een bron legt uit:

“Men gelooft dat Sint Valentijn een Romeinse priester was die rond 270 na Christus op deze dag [14 februari] werd gemarteld. Hoe hij de beschermheilige van geliefden werd blijft een mysterie, maar één theorie is dat de kerk de dag van Valentijns martelaarschap gebruikte in een poging om het oude Romeinse Lupercalia, een heidens feest dat rond half februari werd gehouden, te kerstenen.

“Onderdeel van de oude ceremonie was dat de namen van meisjes in een doos werden gedaan en door de jongens getrokken. Koppels werden zo aan elkaar gekoppeld tot het volgende jaar. De kerk verving de meisjesnamen door heiligennamen, in de hoop dat de deelnemer zijn leven zou modelleren naar de heilige wiens naam hij tekende.”

“Maar tegen de 16e eeuw waren het opnieuw meisjesnamen die in de doos belandden. Uiteindelijk werd de gewoonte om anonieme kaarten of berichten te sturen naar degenen die men bewonderde de geaccepteerde manier om Valentijnsdag te vieren.”

(Helene Henderson en Sue Ellen Thompson, editors, Holidays, festivals and Celebrations of the World Dictionary, “Valentijnsdag”, 2005, p.576). Hoewel de meeste historische bronnen een aantal van dezelfde noties bevatten over hoe Valentijnsdag zich ontwikkelde, belicht elke bron een ander facet van het verhaal. Een andere stelt:

“Sommige mensen hebben geprobeerd om de historische Sint Valentijn te verbinden met de latere praktijken van Valentijnsdag door te zeggen dat de heilige koppels trouwde ondanks het verbod van de keizer, of dat hij een briefje ondertekend ‘van je Valentijn’ naar de dochter van zijn cipier stuurde.

“De vroegchristelijke heilige Valentijn had echter waarschijnlijk niets te maken met de tradities die later op zijn feestdag gevierd werden; het is gewoon door zijn plaatsing op de christelijke kalender dat zijn naam ermee geassocieerd werd. Later kan het woord valentijn verward zijn met het Normandische Franse woord galantine, dat minnaar van vrouwen betekent, omdat de g en de v vaak verwisselbaar waren in de gewone uitspraak.

“Hoe dan ook, 14 februari werd geleidelijk een traditionele datum voor het uitwisselen van liefdesboodschappen en Sint Valentijn werd de beschermheilige van geliefden” (Macmillan Profiles: Festivals and Holidays, 1999, p.363).

Er zijn verschillende theorieën over hoe een feestdag voor verliefden in februari is ontstaan. Sommigen denken dat het paren van vogels in die tijd van het jaar verband houdt met de traditie:

“De ene is gebaseerd op het geloof in heel landelijk Europa tijdens de Middeleeuwen dat de vogels op 14 februari begonnen te paren. Chaucer verwijst in zijn ‘Parliament of Foules’ op deze manier naar het geloof: Want dit was de dag van Seynt Valentyne. Wanneer elke foul komt om zijn partner te kiezen” (Stephen Christianson, The American Book of Days, 2000, p.139).

Ongeacht de gevarieerde bronnen en de dubbelzinnige geschiedenis van Valentijnsdag, blijven er een paar herkenbare punten naar boven komen: Valentijnsdag vindt zijn oorsprong in een oud heidens Romeins feest genaamd Lupercalia. Dat feest was gebaseerd op vruchtbaarheid en seksuele losbandigheid. In de derde eeuw probeerde de Rooms-Katholieke Kerk het oude feest te kerstenen door het naar een martelaar te vernoemen.

De hoop was dat de aanhangers van het festival daarna het voorbeeld van de kerkheiligen zouden volgen en zich niet langer zouden bezighouden met de oude praktijk van vrije seks terwijl ze een oude god eerden. Ondanks enig succes draagt de feestdag nog steeds bij aan de immoraliteit onder velen en promoot het een verkeerde kijk op liefde.

Een vervalste feestdag

Iets dat namaak is, geeft altijd aan dat er iets echts is waar het voor in de plaats komt, het echte artikel. Zou hetzelfde waar kunnen zijn voor een feestdag? De wortels van Valentijnsdag liggen in een heidens feest, niet in de Bijbel. Heeft de katholieke kerk in haar pogingen om een heidens feest te “verchristelijken” om aanhangers te winnen, de echte feestdag over het hoofd gezien – een feestdag die Gods perpectieven op liefde en geven weerspiegelt?

Wat over het hoofd werd gezien bij het overnemen van heidense feestdagen waren Gods ware Heilige Dagen en wat deze betekenen. We kunnen al Gods heilige dagen of feesten terugvinden in Leviticus 23. En je kunt ook in het Nieuwe Testament vinden dat Jezus de Gezalfde, de apostelen en de hele vroege kerk allemaal precies dezelfde feestdagen hielden. Judas verwijst hier blijkbaar naar als hij in Judas 12 aan de vroege christenen schrijft over “uw liefdesfeesten”.

De feestdagen die in het moderne christendom op grote schaal worden gevierd, zoals Valentijnsdag, komen daarentegen niet in de Bijbel voor. In plaats daarvan zijn deze grotendeels geworteld in heidense feestdagen uit de oudheid die een christelijk tintje hebben gekregen.

Hoe staat God tegenover Valentijnsdag?

We leren uit de Bijbel dat God fel gekant is tegen elke religieuze of seculiere feestdag die Zijn mensen verblindt voor Zijn kostbare waarheid. Jezus zei: “En gij zult de waarheid kennen en de waarheid zal u vrijmaken? (Johannes 8:32). God wil dat mensen werkelijk vrij zijn en niet gevangen worden gehouden door valse overtuigingen en ideeën.

De Bijbel onthult Gods heilige dagen en feesten. Elk daarvan illustreert een belangrijk deel van Zijn ultieme liefde voor Zijn volk en Zijn plan om hen te redden – een liefde die Jezus de Gezalfde ertoe bracht om voor ons te sterven toen we nog zondaars waren. Valentijnsdag heeft geen rol in de verlossing van Zijn volk. Sterker nog, het is hiermee in tegenspraak – het vindt zijn oorsprong in zondige heidense aanbidding.

Valentijnsdag kan voor miljoenen mensen acceptabel zijn, maar niet voor God. Het vervangt menselijke redeneringen door Gods waarheid. Het richt de aandacht van mensen op verliefdheid, niet op een diepe, blijvende liefde, op “liefde krijgen”, niet op het geven of opofferen voor anderen.

God waarschuwt iedereen die beweert Hem te vertegenwoordigen, die beweert Christen te zijn, om de wegen van de oude heidenen en hun namaak feestdagen en -feesten te vermijden:

“Neem in acht en gehoorzaam al deze woorden die ik u gebied, opdat het u en uw kinderen na u voor altijd goed moge gaan, wanneer u doet wat goed en juist is in de ogen van de HEER, uw God.

“Wanneer de HEERE, uw God, de volken die u gaat verdrijven van voor uw aangezicht afsnijdt, en u hen verdrijft en in hun land gaat wonen, waak er dan over dat u niet verstrikt raakt om hen na te volgen, nadat ze van voor uw aangezicht verdreven zijn, en dat u hun goden niet onderzoekt, zeggende: ‘Hoe hebben deze volken hun goden gediend? Dat zal ik ook doen.

“Zo zult u de HEERE, uw God, niet aanbidden; want elke gruwel aan de HEERE, die Hij haat, hebben zij aan hun goden gedaan … . Wat ik u ook opdraag, neem het in acht; u zult er niets aan toevoegen of van afnemen” (Deuteronomium 12:28-32.

In feite vertelde God de Israëlieten om alle elementen van heidense aanbidding onder hen uit te roeien (Deuteronomium 12:1-4). God is zeer geïnteresseerd in ons welzijn. Hij schiep ons en gaf ons Zijn handleiding, de Bijbel, om te volgen zodat we het meeste uit dit leven kunnen halen en zodat Hij ons eeuwig leven voor altijd kan geven.

Valentijnsdag is niet geworteld in Gods Woord, maar in het oude heidendom. Het is niet van de ware God, maar van deze wereld en haar valse goden.

Dus terug naar de kwestie die we eerder aan de orde stelden: Moet je iemand vragen om je Valentijn te zijn? Niet als je meer geeft om ware liefde en om wat God denkt!

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>