• Home
  • Het is tijd – De sabbat – Kerkelijke opstand
6 december, 2022
Adam de Witt

Indien dan zij, die in de oude orde zijn opgevoed, in het bezit zijn gekomen van een nieuwe hoop, door niet langer de sabbat in acht te nemen, maar te leven in de waarheden van de dag des Heren, door welk geheimenis wij het geloof hebben verkregen, Ignatius bisschop van Antiochië.

Dus al in zijn tijd was het standpunt van de kerken dat het sabbatsysteem van de OT gemeenten vervangen was door het sabbatsysteem van hun NT gemeenten. De kerk van Ignatius was niet op de hoogte van het feesten- en sabbatsstelsel van God en geloofde in plaats daarvan dat het Babylonische/Joodse stelsel van zijn tijd voortkwam uit de Egyptische uittocht. Hoe konden hij en zijn trawanten, die Gods wegen niet kenden, dan de drijfveer achter de dag des Heren begrijpen? Ignatius was dan wel een bisschop, een kerkvader en geboren in 33 na Christus, maar hij was desondanks onwetend over de wet. Inderdaad, het NT staat vol verhalen over de apostelen over hen die leefden, in de tijd van Christus.

De discipelen echter begrepen het wel en hielden de Feesten/Sabbatten, die Jezus weer in gebruik nam, en begonnen met de eerste dag des Heren. Immers, de Sabbatten zijn allen van de Heer. Verder sprak Ignatius, Proto Judeo-christelijke bisschop van Antiochië, net als de huidige Judeo’s, over het mysterie. Mysteries, beweert hij, geven geloof. Geloof, is een vreselijk Frans woord van het Latijnse fides, betekent simpelweg vertrouwen. Vertrouwen, (geloof) komt echter niet door mystieke onwetendheid, maar vertrouwen komt door het horen van het woord/de wet. Dat betekent, geen ontzag te hebben voor luchthartigheid, maar onderwezen te worden in de wet, het plan en de wil van de Heer. Mysteriën zijn voor dromers en dommelende romantici; niet voor Christen-soldaten.

Mystiek is groot, zelfs toen al. Een Proto Joods-christelijke sekte heette de Gnostici. Zij geloofden dat kennis van hun doctrines tot verlossing zou leiden en zij leenden veel van de oosterse mystiek. De Gnostici waren van mening dat een kwaadaardig wezen zichzelf als schepper beschouwde en mensen maakte door lichtdeeltjes (die zij zielen noemden) in het vlees op te sluiten. Met andere woorden, zij zagen het vlees als kwade gevangenissen van het goede licht, de zielen. Daarom bevrijdt de dood van het vlees de ziel, dit is de basis van de kerkelijke leer dat het spook (wat de meeste kerkgangers ten onrechte geest of spook noemen) het lichaam verlaat op het moment van de dood. Dit is geen bijbelse doctrine, maar een gnostische. De bevrijde ziel kan dan terugkeren naar het licht vanwaar zij kwam. Deze kennis kan alleen worden voortgebracht door een verlosser die uit een hogere wereld komt. Jezus is zo’n verlosser. Hij is degene die door het Joods-christendom is aangenomen, maar dit is een andere Jezus. Deze valse verlosser zou komen en de wet van de jaloerse God van het OT schrappen en de liefdevolle God van de Vader die in de hemel is, openbaren. Op deze manier kunnen alle kanten van God waar zij het niet mee eens zijn, worden weggevaagd. Tenslotte was het voor de gnostici zaak om alle banden met de materiële wereld door te snijden en te weigeren zich voort te planten. Diezelfde mentaliteit zien we in alle kerken. Als je niet in de juiste kerk bent, dan moet je wel in de verkeerde kerk zijn en zo ga je naar de eeuwige oven onder de grond om een knapperig stuk vlees te worden.

De Gnostici waren een stelletje leeghoofden. Welnu, een van de grote vroege kerkvaders, die de zondagse sabbat cyclus handhaafde dacht niet verkeerd over de gnostici.Titus Flavius Clemens 153 217AD schreef, Hij die in vervulling van het voorschrift, volgens het evangelie, de dag des Heren houdt, wanneer hij de kwade gezindheid verlaat, en die van de Gnostici aanneemt.

In de Constituties van de Heilige Apostelen, geschreven enige tijd na 250 n. Chr., in Boek VII, sec II par XXX, lezen wij: Zijn universele kerk (En ik dacht dat Jezus kerk een exclusieve kerk was:- dom van mij).

Tertullianus 145 220AD begreep ook niet wat Jezus wilde. Noch begreep hij wat de discipelen deden of onderwezen. Ongetwijfeld was ook hij betoverd door blinde mysteriën, want in zijn geschrift Ad Nationes in hoofdstuk XIII, verwijst hij naar de Feesten en Sabbatten als zijnde Joods! Hij schreef niet dat de Joodse Feesten voorwendselen waren van het echte, in Babylon nagebootste. Hoogstwaarschijnlijk deed hij dit niet omdat hij niet op de hoogte was van Gods ware Feesten/Sabbatsysteem.

Eusebius was ook onwetend over deze details en schreef in 315 n. Chr. Vandaar dat er synodes en samenkomsten waren van onze bisschoppen over deze kwestie (de Sabbat) en allen stelden unaniem een kerkelijk decreet op dat zij meedeelden aan de kerken in alle plaatsen dat het mysterie van de opstanding van de Heer op geen andere dag gevierd mocht worden dan op de dag van de Heer. Opnieuw zien we een kerkvader met ontzag voor mysteriën in plaats van voor de wet.

Zij begrepen de betekenis van de opstanding niet volledig, voor hen was het een mysterie! Bovendien werd het heilige geschrift niet gescand voor een waarheidsgetrouwe uitspraak over de Feesten/Sabbatten. Het was een synodale denktank die een uitspraak deed, een uitspraak die de dag des Heren in een patroon van hun eigen makelij vastzette.

Bardesanes (een vroege kerkvader) schreef in 160 n. Chr. over hun zondagsregeling dat de christenen van zijn kerk op die dag samenkwamen en zich onthielden van voedsel. Waarvoor, vraag ik? Er is geen reden om niet te eten, er is geen wet in de Bijbel gegeven om niet te eten op de dag des Heren. Het is duidelijk dat de vroege kerkvaders, zoals Minucius Felix (rond 210 n.Chr.), zich niet door de Bijbel lieten leiden, want hij schreef precies het omgekeerde van Bardesanes: “De christenen komen op een plechtige dag samen om te eten. Ik wou dat deze Judeeërs een beslissing konden nemen. Voor de één is het een dag van vrolijkheid, voor de ander is het een plechtige dag, voor weer een ander is het een dag van vasten, voor weer een ander is het een dag om te eten. Ik denk dat ze vroeger besluiteloos waren, maar nu zijn ze niet meer zo zeker.

Eusebius (rond 315 n. Chr.) schreef: Wat de plicht was op de sabbat te doen, dat hebben wij overgebracht naar de dag des Heren. Dus de kerken, niet Jezus, deden het overbrengen, maar wat meer, hoe kan men alle feestdagen overbrengen naar de zondag; ongezuurde broden, wijnoffers enzovoorts. Inderdaad, zij hebben deze dingen niet overgebracht, dus waar heeft hij het over? Waar het hem om gaat is eenvoudig: Joodse kerk-rituelen en er vroom uitzien, werden gekopieerd als rolmodel.

Deze paar citaten laten zien dat de vroege Judeeërs weinig overeenstemming hadden met Jezus en hun belangrijkste reden om de zaterdag te schrappen was omdat: Wij niet overeenstemmen met de Joden in hun eigenaardigheden met betrekking tot voedsel noch in hun heilige dagen. (Tertullianus). Wij zien dat zij niet begrepen dat de dag des Heren slechts eens in de zeven jaar op een zondag viel, noch dat de eerste zondagcyclus een start was van Gods jaarvertelling, noch wisten zij dat de Joodse Feesten niet de OT Feesten van God waren, noch kenden zij Gods ware wetten met zijn ware feesten.

Zelfs tot op de dag van vandaag zien we in Identiteitsgroepen geleerde mannen als C. Weisman geloven dat de Joden en de Farizeeën vasthielden aan Gods Sabbat-systeem, maar we moeten erkennen dat de Joden zich in het algemeen hielden aan Gods vierde gebod. (van De Sabbat en de Dag des Heren) Waarom doen wij dat? Wij hoeven dit helemaal niet te erkennen omdat de Joodse Sabbat uit Babylon kwam; niet van God. Weisman geeft de Joden te veel krediet. Ik respecteer zijn werk zeer, dus ik hoop dat hij het niet erg vindt dat ik dit schrijf. De Joden hebben niet één wet van God goed gekregen. Het gaat te ver om te verwachten dat rotte vijgen ook maar iets van Gods wetten voor Israël goed krijgen. De Joden zijn zeer gehoorzaam aan de Talmoed – wetten die God de Joden gaf. Het OT was nooit voor de Joden, maar altijd en uitsluitend voor Israëlieten. De Talmoed is voor de Joden, de Koran is voor de Arabieren, de Dreamtime is voor de Aboriginals en de Bijbel is voor de Israëlieten. Zo simpel is het.

Omdat de vroege kerken Gods voogdij niet kenden en de behoefte voelden om Joodse gebruiken te dumpen, bleven zij achter zonder enige tradities, dus verzonnen zij tradities terwijl zij bezig waren. De kerken misten Gods Feesten, Gods wetten en Go ds gebruiken. Wanneer een volk een cultuur de rug toekeert, wordt de leegte duidelijk en de holte blijft niet lang hol. Als het niet gevuld wordt met de waarheid, dan wordt het gevuld met leugens.

Toen ze zagen dat de kerken cultuurloos waren, de lei was schoongeveegd, hadden ze een kans om hun wereld te vullen met Gods cultuur. Maar dit deden zij niet. Denk aan Mattheüs 12:43-45 over het schoongeveegde huis. En dus, net als het OT Sion dat goddeloosheid opdeed in Gilgal, dacht de NT dochter van Sion dat Gol-Gotha (stamwoord voor Gol-Gotha is Gilgal) een kans was om iets nieuws te doen; maar een nieuw iets van hun eigen makelij. Jezus wilde echter niet iets nieuws doen, maar het idee was om iets te vervullen dat allang had moeten gebeuren.

Ik vind het aanhalen van de vroege kerkvaders (in het licht van het bovenstaande en Openbaring) om te bewijzen dat de zondag Gods wil is, ongegrond. Het gekronkel van deze mannen bewijst alleen maar wat Jezus in Openbaring, Mattheüs en Lucas heeft gezegd, namelijk dat Zijn bruid Hem heeft gedumpt voor andere geestengeesten (doctrines). Zij kozen on-heilige geesten. Thu s Zijn wil en Zijn gezag werden ook verzaakt. De kerken zeiden net als hun voorvaderen

Jeremia 7:1-10 De tempel des Heren zijn deze Wij zijn verlost (gered) om al deze gruwelen te doen (namelijk: Wij zijn het lichaam van Christus. Wij zijn gered om Gods wetten te overtreden)

God zegt dan in hetzelfde hoofdstuk;

Jeremia 7:11 Zie, Ik heb het gezien (hun wetteloosheid, het resultaat van het opeisen van de wetten om aan het kruis genageld te worden).

In vers 20

Jeremia 7:20 Zo zegt dan de Here God: Zie, mijn toorn en mijn razernij zal worden uitgegoten (denk nu aan de zeven schalen van de Openbaring die worden uitgegoten) over deze plaats, over de mens (Israëlieten en verwanten) en over het beest en over de bomen des velds.

Als rond 33 – 64 n. Chr., nadat Jezus met Zijn discipelen Zijn gemeenten stichtte, de gemeenten Hem dumpen, is het dan echt zo moeilijk te doorgronden waarom Jezus in Openbaring 6 het rode beest-stelsel van Esau stuurt? Doet Jezus echt wat Zijn Vader doet? Gebruikt Zijn Vader Esau niet om de betweterige Israëlieten te verslaan? Ja, Ja, Ja

Jesaja 63:1 Wie is deze, die uit Edom (Ezau) komt met geverfde klederen van Bozrah trekkend in de grootheid zijner sterkte? Waarom zijt gij rood in uw kleed, en uw klederen als hem, die in het wijnvat trapt? (Druiven ~ Koppige Israëlieten gaan alleen in de wijnpers) Ik (God) heb alleen in de wijnpers getreden, want Ik vertrap de m (Israëlieten en verwanten) in Mijn toorn en vertrap hen in Mijn woede Ik zal de fol k (van Israël en verwanten) in Mijn woede vertrappen en hen dronken maken in Mijn woede, en Ik zal hun kracht op aarde neerhalen.

Ja, Z.K.H. Koning Jezus doet wat Zijn Vader doet.

Zoveel pro-zondagieten vertellen ons dat we zo gezegend zijn. Het zondag systeem moet juist zijn. Werkelijk? Onze raciale zegeningen zijn alleen in overeenstemming met onze gehoorzaamheid en zo zijn ook onze vervloekingen. Het is lachwekkend te beweren dat de laatste 2000 jaar een eindeloze stroom van zegeningen is geweest.

Als ras zijn wij etnisch gezuiverd uit Midden-Azië, India, (wat nu Afghanistan is), Perzië, uit het hele Midden-Oosten, Noord-Afrika, Zuidoost-Europa en een groot deel van Spanje en Portugal. Deze etnische zuivering heeft zich vervolgens voortgezet in de kolonies die wij hebben gesticht nadat wij deze gebieden hadden verlaten. Zuid-Amerika, heel Afrika, heel Zuidoost-Azië, Indonesië en nu de laatste landen die over zijn, krijgen er ook van langs. Australië, Nieuw-Zeeland, Noord-Amerika en Europa.

In de afgelopen 2000 jaar hebben de Turken, Arabieren en Joden ons allemaal kapotgemaakt. Tot overmaat van ramp hebben we onszelf ook nog eens kapotgemaakt in bloedige rivaliteit tussen stammen: Britten tegen Schotten, tegen Welsh, tegen Ieren, tegen Fransen, tegen Nederlanders, tegen Denen, tegen Duitsers. De Fransen tegen de Nederlanders, tegen de Duitsers, enzovoort, enzovoort. Om de chaos nog groter te maken, slachtten Saksen elkaar af over leerstellige zaken; Katholieken tegen de Protestanten, Protestanten tegen de afgescheiden sekten. Om nog maar te zwijgen van de kolossale verliezen in moderne oorlogen, zoals in de Franse revolutie, of de 80-jarige oorlog tussen de Spanjaarden en de Nederlanders, of in Duitsland de 30-jarige oorlog, of de Frans-Russische oorlog, of de Anglo-Boerenoorlog, of de oorlog tussen de Staten in de VS, of in Canada op de vlakten van Abraham, of WOI of WO2. Vaak bleef slechts een derde van ons volk in leven. Laten we ook de ontelbare plagen niet vergeten die uitbraken en hele gebieden wegvaagden. Doet Jezus niet zoals Zijn Vader? Zijn dit geen vervloekingen? En toch hielden ze vast aan een zondags sabbat systeem.

In één bepaald boek om de claim van de zondag heilig te houden, begint het met een reeks van Amerikaanse verordeningen die zijn overgeleverd om de zondag heilig te houden. De schrijver van het boek gebruikt deze Amerikaanse wetten als een soort argument om de heiligheid (van de zondag) te bewijzen. Toch bewijzen deze wetten weinig anders dan dat ze erop wijzen dat de staat het eens was met de meeste kerken, een soort steun van de menigte. Maar zeggen dat iets juist is omdat de massa’s het zeggen is ongeveer even logisch als zeggen: eet mest! miljoenen vliegen kunnen het niet mis hebben:

Mijn doel met dit boek was om de onwaarheid van het zaterdag sabbat systeem te bestuderen, maar hoe dieper ik graaf, hoe meer ik zie dat zowel het zaterdag als zondag systeem gebrekkig zijn.

Zowel het zaterdag- als het zondagsabbat-systeem zijn tekenen van Babylonische gevangenschap. De zaterdag is van het letterlijke Babylon, terwijl de zondag van het neo-Babylon is. Het ene behoort aan Sion, het andere aan de dochter van Sion. Beide kampen zijn onwetend over Gods voornaamste (mian) of eerste van de Sabbat systemen. Voorlopig zitten wij vast aan de zonnedag-sabbat, net zoals het Israëlitische overblijfsel in Judea vast zat aan het zaterdagsysteem vóór de geboorte van Jezus. Maar wanneer het werk van Koning Jezus is vervuld in Zijn tweede werk, in tegenstelling tot Zijn eerste werk, dat de betaling is, zullen de Feesten/Sabbatten in volheid worden ingevoerd. Voorlopig moeten wij ons neerleggen bij de overheersende neobabylonische cultuur, op dezelfde manier waarop wij moeten accepteren dat wij stoppen voor een rood licht, omdat iemand besloten heeft dat rood stoppen betekent. In het commerciële Babylon is het moeilijk om van cyclus te veranderen, men zou gewoon ontslagen worden. Ik denk echter dat wij, net als de discipelen, het eerste van het Feest/Sabbat-systeem moeten leren kennen, zodat wij klaar zijn om te heersen zoals het lichaam dat behoort te doen, zodat wij de bruid in het gareel kunnen brengen.

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>