• Home
  • Het is tijd – De sabbat – Feestdagen
6 december, 2022
Adam de Witt

De manier waarop Gods jaartellers (kalenders) werken is uiteengezet in de grafieken op de volgende pagina’s. Ik geloof dat ze na enige studie duidelijk zullen zijn. In de indeling heb ik de Hebreeuwse en Babylonische namen getoond die aan de respectievelijke maanden zijn gegeven. Het is onjuist te denken dat de Babylonische namen de namen waren die door de Israëlieten werden gebruikt in de tijd van Mozes. De Babylonische namen kwamen pas enige tijd later in gebruik en moeten eigenlijk alleen gebruikt worden voor een Babylonische jaartelling. Joden gebruiken tot op de dag van vandaag de Babylonische jaarteller en aanverwante namen. Ik heb eenvoudigweg het Babylonische naamsysteem opgenomen omdat het wordt gebruikt door zovelen die beweren het allemaal te hebben uitgedokterd. Op die manier kun je deze vergelijken met hun jaartellers. Ik ben tegen het gebruik van heidense bronnen voor namen, dus ik heb de traditie gevolgd die God met Adam inbracht, namelijk; Adam moest alle dingen een naam geven. Om nog een stap verder te gaan, alle dingen moeten een naam krijgen door zuivere Adamieten, van zuivere Adamitische cultuur om een zuivere Adamitische cultuur te verzekeren, uiteindelijk via de lijn van Jacob. Om het punt duidelijk te maken, zegt God ons keer op keer, leer niet van de heidenen.

Maar al te vaak vroegen de Adamitische mensen bij het vestigen van een nieuwe plaats aan de heidenen: Hoe noemen jullie dit of Wat is de naam van deze plaats? Het nadeel van het vragen aan de heidenen om een antwoord en het zich dan herinneren, of leren, is dat ons ras Gods opdracht heeft gebroken en nog wat meer heidense cultuur heeft geleerd. Wij hebben nu weerzinwekkende heidense namen zoals Kangoeroe, Dugong (een soort zeekoe of Manatee), Canada, Delaware, Quebec, Otago (een provincie in Nieuw-Zeeland), Wagga Wagga (een Aboriginal uitdrukking die betekent, Plaats van vele kraaien), Kuranda (een stad in het verre noorden van QLD), Indooroopilly (een voorstad van Brisbane QLD) enzovoorts. Omdat wij van dit soort heidendom houden, zegt God: “Goed, aangezien jullie de dingen in mijn opdracht geen naam hebben willen geven, zal ik de dingen die jullie wel een naam hebben gegeven, door de heidenen een nieuwe naam laten geven. U houdt immers zo van heidense namen, waarom zou u genoegen nemen met een paar heidense dingen, wees niet lauw, in for a penny in for a pound. Dus Ayres Rock (een bekende bezienswaardigheid in het midden van Australië) is Uluru geworden, Salisbury (de oude hoofdstad van Rhodesië) is Harare geworden, Rhodesië is Zimbabwe geworden, Sud West Afrika is Namibië geworden enzovoort. Overal ter wereld waar Saksen wonen of hebben gewoond, vindt dit doodswerk plaats.

Ik hou niet van de manieren van deze lauwe griezels die mij de smeltkroes hebben gegeven. Ik ben erin geboren dankzij hun zondige manieren om Gods wet te dumpen. Dus met dit in gedachten, heb ik ervoor gekozen om hun Babylonische heidense namen te dumpen. Heidense namen die de spot drijven met Gods vlekkeloze jaarteller. Dus leg ik u twee Saksische opties voor: een Engelse/Saksische en een Nederlandse/Saksische. Als alternatief voor het Engelse Saksisch heb ik gekozen voor het Nederlandse/Saksisch om te laten zien hoe gemakkelijk de maandnamen zich laten vertalen in andere Saksische dialecten. Dit was gewoon een onderneming om te laten zien hoe gemakkelijk het werkt in andere talen.

Om een idee te geven waar deze maanden in onze Gregoriaanse jaartelling zouden vallen, geef ik ook de heidense Romeinse namen die wij nu in onze Neo-Babylonische instelling gebruiken.

Het is vermeldenswaard dat de Saksen niet altijd de heidense Romeinse namen voor hun maanden gebruikten. In plaats daarvan gebruikten de Friezen hun Friese Saksische namen tot halverwege de 20e jaar honderd (eeuw). Het waren de Friese namen en de weinige echte vroeg Hebreeuwse namen die mij inspireerden tot het bedenken van de Saksische namen voor de jaartelling in dit boek.

Dit is geen hybride systeem. Ik ben gewoon verder gegaan waar Adam ophield, namelijk om dingen een naam te geven die past bij de cultuur. De Friezen zijn Hebreeërs en hun naamsysteem is, net als het vroeg-Hebreeuwse naamsysteem, gebaseerd op landbouwcycli, die op hun beurt werden beïnvloed door de zon en de cycli van de aarde, om Gods handwerk in de wereld weer te geven. Alle Saksische stammen gebruiken dergelijke namen, maar na verloop van tijd namen de heidense Romeinse het over. Wanneer wij ons opnieuw tot Gods jaarteller wenden, zullen de Babylonische en Romeinse namen moeten verdwijnen, want zij herinneren ons eraan dat wij ons nog in het rijk bevinden waar David over sprak. Zij zullen moeten verdwijnen omdat God het zegt, zie Exodus 23:13. Om geen leegte te laten, stel ik u de namen voor zoals die op de volgende jaarteller staan, als de ware maandnamen die we zouden moeten gebruiken. Dit zijn ware vertalingen van de weinige Hebreeuwse namen die voorhanden zijn en van de Friese namen die tot op de huidige dag zijn overgeleverd.

Met deze jaarteller zien we duidelijk de dubbele Sabbat, dus een dubbele Eendag. Dit is het Wekenfeest rug aan rug met Pinksteren. Onthoud dat Weken en Pinksteren niet één dag van 24 uur zijn. Weken is dag 49, Pinksteren is dag 50. We zien ook dat de feestdagen allemaal op de sabbat vallen. Dit betekent dat wanneer wij Gods jaartelling hergebruiken, wij geen andere keus hebben dan rustdagen te houden op de vastgestelde feesten. Het is iets dat vanzelf overgaat, of automatisch zo u wilt. Openbaring is op zichzelf strikt een nieuwtestamentische ervaring, maar het volgt alle Hebreeuwse jaarfeesten van het OT. Dit wordt des te duidelijker door de manier waarop het het feest van Booths patroon laat zien, het meest opvallend in de hoofdstukken die handelen over de zeven bazuinen en de zeven wijnoffers.

In de loop der tijden werden aan de oude Hebreeuwse en later usurperende Babylonische jaartellers vele door mensen gemaakte feesten toegevoegd. Niet alle feesten waren op zichzelf slecht of heidens, sommige werden zelfs door Jezus vereerd. Maar deze waren van een heel andere aard dan de door God gegeven feesten. Naast de heidense feesten (die Jezus nooit eerde) die tot ons zijn gekomen, zoals Kerstmis, Pasen, St. Valentines, Halloween, waren de meeste van de toegevoegde feesten herdenkingsfeesten; een veldslag was gewonnen, of verloren, een complot was verijdeld, of uitgebroed, enzovoort. Godsfeesten daarentegen waren allemaal voorspellend, maar voorbestemd om herdenkingsfeesten te worden. Dat wil zeggen dat ze allemaal profetisch zijn, wat bewijst dat God gebeurtenissen kan voorspellen, niet alleen ver van tevoren, maar Hij laat je ook de gebeurtenis van tevoren herdenken! Pas als de gebeurtenis heeft plaatsgevonden, wordt hij gedenkwaardig.

Ik denk dat wij als ras een verdomde schuilplaats hebben om Zijn feesten te dumpen en alleen onze door mensen gemaakte feesten te eren, zoals Australia Day, May Day, Independence Day, Queens Birthday, Nation Day (Zweden), Canada Day, Bounty Day (Norfolk Island), Koninginnedag en ga zo maar door. Maar wij zijn een idolaat ras. Wij eren onze eigen hartafgoden meer dan dat wij God waardig-zijn (aanbidden). Bewijs? Wel, waar worden Gods feesten vandaag de dag gehouden in Saxondom? Nergens! Sommigen van jullie zullen zeggen, nou we doen Pesach. Leuk geprobeerd, maar deed u het volgens Gods jaartelling? En wat meer is, weet u echt waarom de feesten gehouden moeten worden? Als je zegt om God te behagen, dan heb je het mis. God eert geen rituelen omwille van de rituelen.

Lang voordat de Israëlieten uit Egypte werden geleid, ver terug in Genesis 26, zien we dat de feestpatronen waren uitgestippeld en begrepen. Izaäk noemde een reeks bronnen op zo’n manier dat ze in de juiste volgorde de geschiedenis van zijn/ons ras vertellen! Hij koos de namen alsof hij Gods historische plan voor Israëlieten/Saksen kende. Het was alsof hij de putten probeerde te gebruiken als een vorm van allegorische geschiedenis. Putten bevatten levend water. In mijn Bijbel staan in de kantlijn de woorden, levend water. Uit Jezus mond komt levend water. Water is een reiniger. Helder water staat in de Bijbel voor waarheid. Het is vreemd dat Isaac een reeks namen koos voor bronnen die leven geven, in een volgorde die staat voor: A) het Pesachfeest, B) Weken of Pinksteren, C) Booths. De namen van de bronnen of bronnen (fonteinen) zijn als volgt: Gera, Esk, Rehoboth en Besheba.

Gera en Esk betekenen strijd, vechten tegen het vlees, vijandschap. Dit heeft een Pesach betekenis waar we het vlees moeten overwinnen, we moeten het vlees snijden (besnijden), we moeten het vlees offeren voordat we naar Rehoboth kunnen gaan. Rehoboth betekent; Heer maakt ruimte om vruchtbaar te zijn, vooral in het land. Dit is Weken/Pinksteren waar we geplant worden om te groeien. Er moet ruimte gemaakt worden voor Jezus groeiend koninkrijk, de geboorte van het christelijke/ gemeentelijke tijdperk zoals blijkt uit het verhaal van het mosterdzaadje. We moeten hier doorheen voordat we naar Besheba kunnen gaan. Het was hard werken voor de Saksen om over de wereld te groeien; veel zwoegen; veel pijn. Besheba betekent, in Gods rust te komen in een Sheba tijdperk, een 7e tijdperk. Sheba heeft hetzelfde stamwoord als Sab bad. Dit staat voor het feest van Booths, waar wij wonen in een huis dat niet door mensenhanden is gemaakt, maar een huis, natie, koninkrijk (niveau) dat door God is gemaakt. Booth komt van het Hebreeuwse woord Beth, dat huis, familie, stam of natie betekent.

Zoals eerder gezegd, handelt Openbaring veel over Pinksteren, dat wil zeggen, het zuurdesem van de Farizeeën temidden van het Koren, namelijk; de Israëlieten op kerkelijk niveau. Maar het handelt ook over Booths zoals blijkt uit Openbaring gebruik van de zeven bazuinen en wijnoffers en het daaropvolgende tijdperk vrij van zuurdesem met de bruiloft van het bruid/lammeren lichaam. Het handelt niet over Pesach, omdat dat niveau als tijdperk was geëindigd aan het kruis, waar Openbaring op voortborduurt. Het grootste deel van de eerste helft van Openbaring gaat over Jezus’ heerschappij over een met Pinksteren geanodiseerde gemeente. Het grondwerk en de begindagen daarvan worden geschetst in de andere NT boeken. Openbaring was dus toekomstvoorspellend van aard, maar werd verleden tijd naarmate de geschiedenis voortschreed vanaf het kruis en vanaf het moment dat Johannes het geesteszicht (visioen) kreeg. Wij leven nu in de nadagen van de voorspellende geschiedenis die het kerktijdperk van Openbaring omvat. Wij staan nu op de drempel van het volgende niveau van Openbaring: het Booths niveau, het BeSheba of Sa-beth of Beth:- vandaar Booth niveau. Zo komen wij in Gods rustwerk. Dit betekent, dat ondanks het feit dat wij over het geheel genomen, en als ras, de feesten hebben genegeerd, de feesten gewoon door de tijd heen zijn blijven voortschrijden. Het is een beetje als een trein en zijn tijdschema. Je bent misschien ooit passagier geweest en gebruikte de dienstregeling elke dag. Dan gebruik je de trein een paar jaar niet meer. Maar hij blijft op tijd komen, of u hem nu gebruikt of niet. Maar wanneer u op een dag besluit de trein weer te gebruiken, ontdekt u dat hij er op tijd is en altijd op tijd heeft gereden, zelfs toen u er niet van op de hoogte was. De mensen in Groot-Brittannië zouden dit voorbeeld niet begrijpen, omdat de treindienstregelingen daar alleen worden gegeven om de perrons interessanter te maken voor het oog. Zoals u ziet, heb ik er nog steeds moeite mee om op mijn werk te komen toen ik nog in Groot-Brittannië woonde. Waar waren we nu? Oh ja, op een grotere schaal markeert God nog steeds de tijd, zelfs wanneer wij verkiezen die te negeren. Daarom, als we echt met Jezus willen regeren (als het lichaam) moeten we begrijpen wat Jezus weet. Tenslotte, of we het leuk vinden of niet, op het gegeven moment zullen we de ware feesten houden, niet alleen onbewust in de historische uitwerkingen in de wereld. Laten we ze dus gaan begrijpen.

Isaac gaf een vrij goede hint over de betekenissen van de feesten. Het is te moeilijk om hier op alle details in te gaan, maar ik zal een samenvatting geven. Voor een diepgaande kijk, met alle bijbelcitaten, dring ik aan op studie van: Het koren en de ezels van Pinksteren, de gerste overwinnaars en De wetten van de wederkomst. (Verkrijgbaar via: C.I.M. P.O. Box 146, Cardwell QLD 4849) Deze zijn van Stephen E Jones en ik weet dat sommige mensen spugen bij zijn naam vanwege zijn standpunt over universalisme. Ik haat universalisme, geloof me, maar als God Balaams ezel kan gebruiken en iemand als ik, waarom kan hij dan Stephen Jones niet gebruiken? Als het gaat om het blootleggen van de betekenis van de feesten, heeft Jones meer werk en studie verricht dan enig ander mens wat betreft de niveaus in de geschiedenis en de symboliek in het OT en NT van deze feesten. Op dit gebied heeft God hem goed gebruikt en gezegend. De feesten leggen in feite de basis voor alle Bijbelse profetie, het voorspellen van Gods uitwerkingen voor ons. Dus beschuldig mijn boek niet van tekortkomingen in de bijbelse referenties op dit punt, want ik ga de boeken van Jones niet herschrijven. Nogmaals, bestel zijn boeken voor alle referenties die u wilt (met betrekking tot dit onderwerp) en nog veel meer.

Dus hier zijn de feesten in een notendop. Gods 3 belangrijkste feesten, dat van Pesach, Weken/Pentecost en Booths, zijn vormen van optocht om een collectief/nationaal en toch individueel volksverhaal te vertellen. Het verhaal is van een zich ontvouwende geschiedenis, volledig uitgestippeld door God. Zij vertegenwoordigen het ultieme verhaal van een voorbestemming voor Zijn volk, waarbij het volk niets anders te zeggen heeft dan zijn rol te spelen als vaten van eer of oneer. Binnen deze horizontale uitwerking van de collectieve volksgeschiedenis zijn er de kleinere, kriskras door elkaar heen lopende, verticale uitwerkingen van individuele volkslevens, die zelf in een van de drie categorieën van feesten kunnen worden ondergebracht. Deze 3 typen ondergaan elk 3 niveaus van rijpheid zoals door God bepaald. Deze niveaus bepalen de 3 typen Saksen, omdat de niveaus van rijpheid (zijnde 3 niveaus) het hartkarakter van elk type aangeven. De 3 niveaus kunnen worden vergeleken met 3 groeiniveaus in de mens, namelijk; kindertijd, tienertijd en volwassenheid. Op een collectief niveau van historische tijdperken groeien Saksische/Israëlieten net zo op als een individu. Eerst worden zij beschouwd als kinderen (vandaar, de kinderen van Israël), de hoeveelheid Heilige Geest (Goddelijk denken) die zij hebben is zeer basaal. Ze zijn op Pesach-niveau, nogal vleselijk, kinderlijk, geef me – geef me, veel doen en laten met veel uitbranderij en billenkoek. Dit tijdperk loopt van Pesach in Egypte tot Pesach aan het kruis. Het feest van Pesach vertegenwoordigt dat tijdperk. Kinderen staan onder de schoolmeester.

Met niveau 2 worden de Saksische/Israëlieten tieners, het is een ander tijdperk van opgroeien. Op tienerniveau voelt het volk dat het kan rebelleren en de wet van de Vader kan dumpen, want een tiener denkt het beter te weten en is niet langer een kind en onder de schoolmeester en gaat zijn eigen weg. Dit is het kerkelijk tijdperk, een niveau gemaakt met zuurdesem, open voor corruptie door het testen en proeven van andere ideeën. Interessant is dat het woord “zuurdesem”, “weggaan”, “opheffen”, “niveau”, allemaal van eenzelfde stamwoord komen en de hint is, weggaan of afdwalen van het uitgangspunt. Dit is de tijd waarin de Saksen het woord hoorden, maar er niet aan gehoorzaamden. In plaats daarvan kozen zij ervoor ervan weg te gaan, terwijl zij nog steeds aanspraak maakten op het recht op zoonschap. Dit is het Pinkstertijdperk. Pinksteren was de tijd dat zij het Woord zouden horen, maar door de zuurdesem deden zij dat niet. In plaats daarvan spreken zij het woord van de zuurdesem. Het wordt uitgebeeld door het Pinksterfeest. Het begon op de dag van Pinksteren zeven weken na de kruisiging en zal eindigen op de dag van Pinksteren. Het eindigt zoals het begon. Net zoals het Pesach-tijdperk begon op Pesach, werd het vervuld op Pesach. Zo zal het Pinkstertijdperk vervuld worden op de dag van Pinksteren. Dit is omdat gedurende het Pinkstertijdperk, de kerk weigerde het Woord te horen, in plaats daarvan verkozen zij hun gezuurd woord te onderwijzen. De kern van Pinksteren is het horen van het Woord, maar het volk was bang voor het Woord, zoals bij de berg Sinaï. De overwinnaars in 33 n. Chr. waren degenen die naar Pinksteren gingen (Pinksteren kwam tot hen in de bovenzaal) omdat zij klaar waren om het Woord te horen en het toen vervulden. De rest van de kerk vond dat de wetten van God, namelijk het Woord, te hard, te wreed en oneerlijk waren, vooral tegenover de heidenen en hun eigen vleselijke begeerten. Zij zullen pas komen om het Woord te horen of Pinksteren te vervullen wanneer de overwinnaars die het Woord al gehoord hebben, naar het volgende niveau van Booths gaan. De overwinnaars op het niveau van de Booths worden dan gemachtigd om de wet (het Woord) toe te dienen aan de rest van de kerk, die alleen dan zullen toestaan dat het Woord op hun harten (stenen tafelen) geschreven wordt. De Wet zal niet langer uitwendig voor hen zijn, maar inwendig. Zij zullen dan hoorders en doeners van het Woord zijn onder de leiding van de overwinnaars. Dus hoewel Pinksteren ten einde loopt om plaats te maken voor Booths, vervult de kerk dan pas Pinksteren, maar onder het gezag van de overwinnaars van Booths niveau.

Het Pinkstertijdperk begon met een klein aantal ware gelovigen en eindigt met een klein aantal ware gelovigen (zoals we vandaag zien). Het feest wordt getypeerd door twee broden (2 huizen van Israël) gebakken met zuurdesem, het is het enige feest waar werd bevolen zuurdesem te gebruiken.

Dan bereiken we het beste niveau, waar de opstandige tiener natie volwassen wordt. De tiener erft het landgoed van de vader, om het te besturen zoals de vader in volheid doet. Deze collectieve groep tieners zijn van het type overwinnaar. De overwonnenen (de gemeente), zullen dat niveau nog niet bereiken, omdat hun volwassenheid pas zal komen wanneer zij zich overgeven aan het gezag van de overwinnaars. Je zou kunnen zeggen dat de kerken één niveau achterlopen op de overwinnaars. Dit komt omdat het de taak van de overwinnaars is, als de bruidegom, om de bruid te leiden. Niet langer is de tiener in opstand zoals onder Pinksteren, toen zij weigerde het Woord te horen. Wanneer het Woord zijn hart en geest regeert, kan hij de bezittingen van zijn vader leiden in plaats van een betweterige tiener te zijn. Nu is hij het eens met zijn vader, nu neemt hij het volle zoonschap op zich, hij komt in zijn vaders Booth, in zijn vaders Beth, zijn vaders Sa-Beth, sabbat of rust-werk. Het Booths-niveau zal beginnen op een Booths-feest. De dag van de verzoening, enkele dagen voor Booths, is eigenlijk een dag van beslissing. De keuze is, blijven we in Pinksteren of gaan we naar het beloofde l en (Booths); het grotere niveau.

Hoewel elk feest een wereldveranderende historische gebeurtenis voorstelt, ondergaat ieder mens individueel de niveaus binnen zijn eigen leven. Het maakt dus niet uit in welk historisch niveau we ons bevinden, we hebben mensen binnen die perioden die door God zijn opgeleid, tot één van de drie niveaus. Deze typen zullen ook leven in het tijdperk van de Booths, maar onder een Sa-bo oth bestuur. Dit betekent dat zij zullen leven onder het vuur van de waarheid dat dag en nacht brandt. Degenen die het niet bevalt zal het moeten bezuren; zij zullen met hun tanden knarsen totdat zij toegeven en zo in Gods rust komen.

Elk niveau wordt gesymboliseerd door een gewas (zo ook elk niveau van Saksisch/Israëlitisch) deze zijn; Gerst, Tarwe en Druiven. Gerst-Saksen krijgen het beeld bij het horen van Gods heilige waarheid, zij worden ingewonnen. [Gewonnen volgens World Book Dictionary = 1. het kaf van (graan) afblazen; verdrijven of wegblazen (kaf). Ex. Boeren winnen rijst om de rijstdoppen van de korrels te scheiden. 2. (Figuurlijk.) uitsorteren; scheiden; ziften. Bv. de feiten uit een wollig rapport halen, de waarheid uit de leugens halen. 3. 3. (Figuurlijk) wegblazen, zoals de wind doet bij het verwijderen van kaf van koren; verstrooien of verspreiden. 4. (Met vleugels) waaieren; flapperen (met vleugels). 5. (een koers) volgen met flapperende vleugels. v.i. 1. kaf van het graan blazen. 2. zich met flapperende vleugels voortbewegen; fladderen].

In bijbelse zin, de wind die het kaf wegblaast, vertaalt zo de Heilige Geest die het voorhangsel of de vleselijke natuur wegblaast. Dit zijn Gersten Saksen. Zij horen het Woord gemakkelijk zonder dat het in hen wordt gestampt. Tarwe Saksen krijgen het pas door als ze zijn afgeranseld. Zijn niet veel van onze mensen afgeranseld? De Druiven-Saksen geven pas een goed beeld als ze geplet zijn en dan in hun rotzooi laten stoven en gisten tot wijn. Hoeveel van onze mensen zijn niet verpletterd? Denk aan de Bolsjewistische revolutie, de bombardementen op Duitsland in WO2 en de huidige verpletterende wetten van de Nieuwe Wereldorde. Het is duidelijk door de opstand van blanken die zelfs nu nog een multi-raciale wereld willen, dat ze nog wat meer verpletterd moeten worden.

Al deze stappen; wieden, dorsen en verpletteren zijn maatregelen die door God en Zijn Zoon worden genomen om het goede uit Zijn volk te halen, zodat zij geheiligd kunnen worden en rein genoemd kunnen worden, maar pas nadat deze dingen met hen gebeurd zijn. Het is Jezus manier, zoals het Gods manier is, om Zijn volk te tuchtigen. Pesach laat zien dat iemand rechtvaardig wordt geacht op grond van vertrouwen, of om de tweedehands, verwaterde Latijnse term te gebruiken, gerechtvaardigd door geloof. In dit geval vertrouwen we op God, maar we begrijpen Hem niet. Het is een baby niveau; kinderen vertrouwen maar begrijpen hun vaders niet. De Israëlieten vertrouwden erop dat ze gered zouden worden, het was genoeg om Egypte te verlaten. Maar omdat de wet niet op hun hart was, begonnen zij al snel te mopperen. De Golfschoof staat voor dood en opstanding, en ongezuurde broden staan voor de eerstelingen van het volk van het gerst-type. Gerst types rijpen vóór Tarwe en Druiven. Dit betekent dat gedurende alle tijden; Pesach, Pinksteren en Booths, het gerstype zich het eerst overgaf aan de wet, omdat zij, toen zij de wet hoorden (Heilige Geest/zegenende wind), er gelukkig van afzagen geregeerd te worden door hun vleselijke natuur, en ervoor kozen zich over te geven aan de heilige natuur. Dit is waar zij ervoor kozen om de oude mens, hun oude manieren, zonder ophef ter dood te brengen. Zij hadden hun eigen persoonlijke dag van verzoening of dag van beslissing of keuze. Zoals Jezus zei: Kies deze dag. De Gersten zijn slechts een minderheid en zijn het lichaam van Christus, de 144.000. Zij zijn niet de bruid! Dus zodra het Pesach-tijdperk begon, waren veel van de Gerst-types al rijp, zoals Mozes. De rest van het volk waren Koren en Druiven.

Pesach valt altijd op de avond van de zevende dag, de 14e van de maand van de Gerst. De 15e is de Sabbat van Ongezuurde Broden, waaruit blijkt dat eerstelingen zelfs in niveau één van Pesach geboren worden. Het feit dat het Wekenfeest aan het einde van de zeven weken na de Golfschoof is, toont een thema, want de volgende dag (dag 50) is het Pinksterfeest. Het thema is; na 7 weken (met 7 Sabbatten) wordt een bepaald lichaam van Israël gereinigd. Zij moeten op de volgende dag als gereinigd worden voorgesteld. De volgende dag was de achtste dag of de eerste dag van de achtste week. Welk lichaam of welke groep van Israëlieten wordt een kans gegeven om rein genoeg te zijn om een natie van priesters te zijn? Simpel, het Koren gezelschap. Waarom? Omdat Pinksteren een Korenoogstfeest is waarin twee broden Korenbrood worden gebakken met zuurdesem. Het tijdperk begint met het mengen van zuurdesem met Tarwemeel, het vuur van de oven (Jezus tuchtigt brandwonden) doodt langzaam het zuurdesem. Aan het einde van het bakken is het zuurdesem dood. Tarwemeel heeft zuurdesem nodig (zoals gist) om het meel te laten rijzen. Het feest heeft twee broden nodig, één voor elke getuige of elk huis van Israël (Israël & Juda). Wanneer begon het Koren te regeren? Ruim na Pinksteren 33 n. Chr. Dit is wanneer alle koninkrijks gelijkenissen in werking traden, in het bijzonder die van de tarwe en de tarwe, de gelijkenis van de zuurdesem enzovoort.

Vanaf 33 n. Chr. moest de Korenmaatschappij in het vuur van de waarheid, van de werkelijkheid gaan. De hitte wordt opgevoerd door ZKH Koning Jezus naar gelang de mate van zuurdesem die uitgebrand moet worden. Hoe groter het zuurdesem, hoe groter de hitte; oorlogen, pestilentie enzovoort. Dit zijn Koning Jezus instrumenten van corrigerend regeren (Hij doet zoals Zijn Vader in het verleden heeft gedaan) zoals geschetst in Openbaringen 6. De dag (het tijdperk) is nu aangebroken dat de kerken heel weinig invloed hebben op het volk. God zij dank. De kerkelijke leringen zijn allemaal farizeïsch. Ze zijn gewogen in de balans en te kort bevonden. De enige manier om van de kerkleer af te komen is de kerken te ontdoen van de kudde. God gebruikte de Joden om de kerken te verpletteren, want de kerken waren wreed tegen blanken, maar vriendelijker tegen kleurlingen. Een martelaar in Engeland werd op de brandstapel gezet omdat hij op de verkeerde dag vlees at. Kerkleer is zuurdesem. Dat zuurdesem is zo goed als dood, daarom zijn de kerken bijna leeg. Jezus sluit de kerken, Hij maakt de lei schoon, zodat een nieuwe generatie opgroeit zonder kennis van kerkelijke ideeën als Satan, Noachs zondvloed, de hemel als een stad in de wolken, de hel als een vurige put, de Joden als het uitverkoren ras, Adam en Eva als de eerste mensen op aarde, enzovoort. De meeste mensen vandaag de dag weten weinig van deze dingen. Dat is goed, want het is beter geen idee te hebben dan een verkeerd idee. Zoals wanneer mannen zich aanmelden voor het leger, de sergeant-majoor de ego’s van de nieuwe mannen volledig afbreekt. Met verpletterde ego’s zijn ze als lege cassettebandjes, klaar voor herprogrammering. Zo is het ook met de Tarwecompagnie. Hun zelfverheerlijking is nu op aarde neergedaald, of zoals Openbaring het zegt: de sterren zijn op aarde gevallen.

Jezus gebruikte de onreinen zoals Nietzsche (1844-1900) die scried (Brits Dialect.- to descry; see; perceive.), Wij hebben God gedood, en dat de mens vrij is om zijn eigen god te zijn, een overman (ubermensch). Nietzsche was een zelfverklaarde anti-Christ. Nu het Korengezelschap (kerkelijken) uit hun gezagsposities is verdreven, is de weg vrijgemaakt voor de macht van de Gerstentypen. Dit zijn degenen die betrouwbaar (trouw) zijn geweest vanaf het begin der eeuwen en zullen regeren in plaats van het Koren. De gerst zal de oogst doen. Het is niet dat zij zondeloos zijn, het is alleen dat zij niet gevallen zijn voor de onzin van de kerken. Met de tarra en hun zuurdesem lakeien weg, zal de tarwe zich overgeven aan Gods wil. Niet altijd even gemakkelijk, maar ze hebben geen keus. Ze zullen misschien een tijdje met hun tanden knarsen, maar dat is moeilijk. Dit markeert het feest van Booths, of het Booth tijdperk. Maar voordat het zover is, vindt de dag van de bedekking of verzoening plaats. Bedekking, omdat het gerstetype dan bereid is de schulden van de andere types te vergeven, want zonde wordt gerekend als schuld. Ook de andere verwante types berouwen dan de dagen dat zij God, Zijn wet en Zijn profeten hebben geschonden. Zij moeten hiervan vergeven worden voordat zij, als de bruid, kunnen trouwen met het lichaam of de bruidegom. Trouwens, de bruidegom zou alleen willen trouwen met een toegeeflijke vrouw. Met de vergeving is de weg vrijgemaakt voor de bruiloft, die een feest van Booths is.

Het feest van bedekking valt altijd op de derde dag, de 10e van de herfstmaand. Booths is van Ééndag de 15e tot Zevendag de 21e van Herfstmaand. Dit is waar wij wonen in Christus, of de zalving en de zalving woont in ons. (Let op; ik gebruik Christus niet als een achternaam maar als zijnde een staat van zijn) Tijdens Booths, op elke dag, wordt een wijnoffer gebracht. Wijn vertegenwoordigt het Druivenbedrijf dat geplet en gebrouwen wordt. Dit betekent dat het volgende tijdperk ook voor het Druivengezelschap is om gereinigd te worden. Individuele Druivensoorten, Tarwe soorten en Gerst soorten zijn gerijpt gedurende het lange voor (voorbij) Pesach tijdperk en gedurende het nu eindigende Pinkstertijdperk. Maar het zal het einde van het Booth tijdperk vergen om de meest hardnekkige van ons volk collectief te laten zwichten; om goedheid te laten zwichten.

Gods jaartelling stroomt, net als de rest van Zijn wetten, door de geschiedenis heen, hoe weinig ons volk er ook aan toegeeft. Onbekendheid met deze wetten doet de wetten of de jaarteller niet verdwijnen, net zoals de wetten die de vlucht regelen er al waren vóór de uitvinding van de vliegtuigen. De wetten van het vliegen waren voor altijd bij ons, ook al waren wij tot een honderdtal jaren geleden nog vliegvrij.

God laat zien dat Hij de jaarteller of de wetten niet heeft gedumpt, alle dingen gaan door de tijd, geregeerd door Zijn wetten of wij het zien of niet. De heilige geschrift heeft de beginselen van het feest opgesloten in zijn vooruitziende geschiedenis van Genesis tot Openbaring. Deze terzijde schuiven verandert de feesten niet. God verandert niet en Zijn schema van dingen ook niet. De jaarteller is een lijst van feesten die de wereldgeschiedenis met Saksisch-Israël (dagelijks) in een keurig pakket uitspeelt. Dat het ras ervoor kiest om de volksspreuk (in dit geval: Gods schema voor het volk) te laten varen, is noch hier noch daar van belang. De jaarteller is niet ouderwets of afgeschaft. Mettertijd zal geheel Israël (en hun entverwanten) de ware jaarteller volgen. Ik hoop dat de volgende tabellen de eerstelingen zullen helpen om te wennen aan de eeuwenoude jaarteller. In het begin moet het nieuw lijken, maar op een dag zullen de overwinnaars in staat zijn om de kennis daarvan door te geven aan alle anderen, en zo zullen onze nationale feesten voorgoed in de pas lopen met Gods jaarverteller. Want het is niet het ritueel waar God op uit is, maar God zegt ons dat het ritueel dient om ons eraan te herinneren wat God aan het doen is. Ons ras, in het bijzonder de kerken, hebben geen idee wat God aan het doen is, en daarom aanbidden zij mysteries, geen feiten. Mysteries zijn voor de onwetenden, feiten zijn voor hen die Gods aangezicht zoeken (wet, wil en weg).

Kiest gij heden aldus, wie zult gij dienen; de God der verborgenheden of de Koning der waarheid? Dan zult gij niet langer vragen: Als er een God is, waarom laat Hij dan zoveel opschudding toe? In plaats daarvan zul je dan vragen: Omdat er een God is, waarom maakt Hij dan zoveel kabaal? Met die vraag zul je klaar zijn om Zijn waarheid te zoeken.

Jozua 24:14-15 Nu dan, vreest de Here en dient Hem in oprechtheid en waarheid; en doet afstand van de goden die uw vaderen aan gene zijde van de rivier en in Egypte gediend hebben, en dient de Here. En indien het u onaangenaam voorkomt de Here te dienen, kiest dan heden voor uzelf wie gij dienen zult: de goden die uw vaderen aan gene zijde van de rivier gediend hebben, of de goden der Amorieten in wier land gij woont; maar wat mij en mijn huis betreft, wij zullen de Here dienen.

Hoewel, God vraagt u om uw eigen verzoendag te maken, of dag van keuze, leven naar het vlees (Pascha) of naar het Woord (Booths). Het is duidelijk dat wij een persoonlijke uitwerking van de feesten in ons leven hebben, maar dit neemt de grotere nationale historische uitwerkingen niet weg. Daarom moeten wij, net als de apostelen die zich in 33 n. Chr. gereed maakten voor het Pinksterfeest en zo op die dag Heilige Geest kregen om het Pinkstertijdperk te beginnen, nu Gods feesten bestuderen, niet om rituele tradities te scheppen, maar om de uitwerkingen van de eeuwen te begrijpen, zodat wij gereed zullen zijn voor de grotere uitstorting van Heilige Geest die het volgende tijdperk zal beginnen. Dat volgende tijdperk is dat van Booths waarvoor het begrijpen van de jaarteller zo belangrijk is. Het is de hoogste tijd!

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>