• Home
  • Het is tijd – De sabbat – Feestdagen & Jaartelling overzicht
7 december, 2022
Adam de Witt

Hier volgt dan de ware jaartelling uiteengezet met Sabbath/Feesten. Daarna volgt een recapitulatie van de schets van het feest en de woordenlijst. Een deel van het volgende hoofdstuk zal herhalend lijken, maar verdraag het want voor zo vele lezers is de leer nieuw. Sommige gedeelten moeten dus herhaald worden, maar tegen die tijd zul je tenminste enkele concepten onder de knie hebben, zodat meer details kunnen worden toegevoegd, zoals dat zal gebeuren. De volgende schets herhaalt een deel van hetzelfde terrein, maar met toegevoegde inzichten, zodat de lezer (als God het wil) aan het eind van dit alles een voldoende grondige basis zal hebben. De leringen moeten benadrukt worden omdat zo weinig predikers ze onderwijzen. Het is te hopen dat de lezer daarna de studie zal vervolgen met de boeken die ik heb aanbevolen. Het doel van dit boek is niet een onderneming van academici, maar het is ontworpen om leringen over te dragen aan de overwinnaars om hen meer bewustzijn te geven, rust in moeilijke tijden, en een bereidheid om deel uit te maken van het lichaam dat met onze Koning in gerechtigheid zal heersen in de komende tijd.

Deze kaart toont de ware Hebreeuwse jaartelling zoals door God gegeven bij Sinai-berg (berg = Saksisch voor berg/berg zoals in ijsberg). Voor elke maand toont de tabel de Babylonisch-Hebreeuwse namen, dan de Engels-Saksische namen, dan de Nedersaksische namen (om te laten zien hoe gemakkelijk Saksische namen werken in andere Saksische dialecten dan het Engels) en tenslotte de Romeinse namen die hun wortels vinden in het heidendom. Ook wordt een reeks namen gegeven voor de dagen van de week, gebaseerd op het echte Hebreeuwse naamsysteem, namelijk getallen voor de dagen, in plaats van heidense namen zoals we die nu hebben. Bovendien komen de feestdagen van elke week in de ware Hebreeuwse jaartelling niet overeen met onze Romeinse jaarteller (kalender) dagen. Eendag komt slechts eens in de zeven jaar overeen met zondag. Het is dus zinloos om in de ware Hebreeuwse jaartelling te verwijzen naar maandag, dinsdag, woensdag enzovoort. Daarom heb ik de dagen een Hebreeuwse naam moeten geven. Ik vind deze namen niet alleen logisch, maar ook heel prettig in het gehoor liggen. Als dubbele getuige om te zien of een dergelijke naamgeving juist is, heb ik elke naam ook vertaald in een ander Saksisch dialect, namelijk het Nederlands (Vlaams & Afrikaans). Dan lezen ze, Eensdag, Tweesdag, Driesdag, Viersdag, Vyfdedag, Zesdedag, Zevensdag.

De a wordt uitgesproken als de a in, dans, cant, cha ce, laatste, fast. Voor onze lezers in de VS is de a niet de platte a zoals in kat, maar een meer o-klank. De g in het Nederlands is een meer rasperige h-klank. Overigens werd de schorre h in het Engels vaak uitgesproken in woorden als light, through, night enzovoort. Alleen sommige Schotten zijn niet zo lui om gh een stille letter te noemen. Er is nog een goede reden om de huidige namen van dagen en maanden te dumpen.

Exodus 23:13 En in alles, wat Ik tot u gezegd heb, neemt acht, en noemt geen namen van andere goden, en laat het niet uit uw mond gehoord worden.

Welnu, onze weekdagen, onze maanden, onze planeten, zelfs onze ruimteschepen, hebben namen van andere goden en wij laten deze namen dagelijks uit onze mond komen. De vroege kerken deden geen moeite om dit te veranderen, grotendeels omdat zij dachten dat de bovenstaande wet voor Joden was. Wat de feesten betreft, ook deze bestempelden zij als Joods. Zij citeren verzen die zeggen, want het is een feest van de Joden, terwijl de tekst, nauwkeurig vertaald, zou luiden, want het is een feest van de Judeeërs, dus een Israëlitisch feest dat in Judea wordt gevierd, en dus niets te maken heeft met de Joden, een religieuze sekte die eenvoudig Israëlitische gebruiken overneemt, ze verspreidt, en dan hun vervormde versie gebruikt om te zeggen, zie, wij zijn Gods uitverkorenen! Deze bewering kon niet verder van de waarheid zijn, zoals wij allen weten.

NIEUWJAARSDAG

De eerste dag van het jaar valt op de Evenavond of Equinox. In het noorden is dit in de lente, in het zuiden valt dit in de herfst. Het is een dag van een nieuw begin en altijd een Eendag, altijd een Sabbat, gericht op het reinigen van de tempel. Aangezien wij de tempel zijn, is het een herinnering aan onszelf om ons gedrag te reinigen. Dit kan de oorsprong zijn van de gewoonte om goede voornemens te maken voor het nieuwe jaar.

DAG VAN DE KEUZE VAN HET LAM

In Gods jaarvertelling is de 2e helft van het jaar meestal een kopie van de 1e helft, maar dan op een hoger niveau, symbolisch voor nationale groei. In de 2e helft hebben we op de 10e dag van Kiezen. In vleselijke slavernij blijven of het beloofde land innemen. In de Barleymaand kiezen we het lam zonder vlek. Deze dag valt altijd op donderdag de 10e van de Barleymaand.

PESACH

Was geen feestdag. Het was een werkdag. Zelfs het slachten van het lam was werk. Het feest was een avondmaal. Het lam werd in Egypte geslacht als voorbode van het ware Lam van het kruis. Het slachten van beesten was een middel om iets anders de klap te laten opvangen voor de eigen verkeerde daden. Het was een daad van goedheid van Gods kant, want als de stand-in de klap niet zou opvangen, zou de overtreder het wel doen. Aangezien wij allen overtreders van de wet zijn, hebben wij een vervanger nodig. De wet van het offer is, in tegenstelling tot de meeste meningen, vandaag de dag nog even toepasselijk als voor het kruis. Voor hen die erkennen dat Jezus de ultieme plaatsvervanger was, zal geen ander schepsel volstaan om misstappen te bedekken of uit te wissen. Voor hen die Jezus niet als hun Koning willen hebben, is er geen vervanger. Het zien dat Jezus onze Koning is, Zijn bloed bedekt in de zin dat het Zijne werd vergoten, niet het onze, dit gaf ons leven als een natie. Het is, in zekere zin, een kwestie van burgerschap ( staatsburgerschap). Pesach geeft ons het recht om deel uit te maken van de gezalfde koninkrijksnatie, om zogezegd deel uit te maken van de familie, maar het is slechts het begin, niet het einde van het natie- en burgerschap. Deze avond valt altijd op de zevende dag, de veertiende van de Barleymaand.

HET FEEST VAN ONGEZUURDE BRODEN

Dit stelt de eerstelingen van de Israëlieten voor, die het burgemeesterschap verdienen en delen in het heerschappij als het lichaam van Jezus, in tegenstelling tot Zijn bruid. Gerst rijpt op hetzelfde moment als vlas. Vlas is het materiaal dat gebruikt werd om de priesterlijke gewaden te maken die in de binnenste voorhof gedragen werden. Het stelt de heilige geest voor. Priesters zouden wollen klederen dragen wanneer zij de menigte van de buitenste voorhof ontmoetten. Het betekende dat de overwinnaars wollen klederen moesten dragen om met de schapen te spreken. De schapen zijn vleselijk van gezindheid, de priester moest zich kleden om op schapen te lijken. Gerst wordt ook gebruikt in gerste koeken en wordt niet gebakken met zuurdesem. Gerst en vlas zijn een dubbel getuigenis dat de overwinnaars gesymboliseerd worden door deze twee gewassen. Gerst wordt gezuiverd. Zij horen de wet en proberen ernaar te leven, niet uit vrees voor de straffen, maar omdat zij het ermee eens zijn. Tijdens dit zeven dagen durende feest is het Golfschoof offer. De eerste dag van het feest der ongezuurde broden valt altijd op Eendag de 15e van de Barleymaand, terwijl de Golfschoof altijd valt op Tweedag de 16e van de Barleymaand. De priesters moesten een gerstenschoof laten wapperen op de dag na de sabbat na het Pascha (Lev. 23:11). Hoewel de gerst rijp was, werd het niet als zodanig uitgesproken totdat de priester de schoof zwaaide op het vastgestelde tijdstip van de dag. Het was een wettige zaak. Zo ook met Jezus. Hij was zeer zeker de eerste vrucht, zonder zuurdesem, om het brood des levens te zijn. Hij was dus Gerst en dus zou Hij hoofd zijn van het Gerst-gezelschap. Jezus was die dag zeker opgestaan, maar om wettig opgestaan te worden geacht, moest Hij Zich presenteren aan het hoogste gerechtshof; dat van Zijn Vader.

HET FEEST DER WEKEN EN HET PINKSTERFEEST

Het Wekenfeest is niet het Pinksterfeest. Het is eerder 7 (maal) weken die naar Pinksteren leiden. De zeven maal is in dit geval zeven weken (vandaar Wekenfeest) die elk eindigen op een rust- of braakdag (vandaar heilige dag). Dit is om het Korenbedrijf in een geheiligde staat te brengen. De zeven cyclus is een cyclus van reiniging en op de 8e dag wordt de persoon rein of geheiligd (ingewijd) geacht. Dag 50 is dus een nieuw begin omdat het de eerste dag is na dag 49, 49 is de laatste dag van zeven cycli. Dus het Korenbedrijf is rein. We weten dat het te maken heeft met Israëlieten van het Keltype, want het is de tijd van de Korenoogst. Pinksteren, wat 50e betekent, is de dag waarop de twee broden (2 huizen van Israël, 2 getuigen) het zuurdesem uitgebakken hebben. Alleen Korenbrood heeft zuurdesem. Het Koren heeft dus zeven weken met zuurdesem mogen groeien. (Tares/Joden met Israëliet-Wit typen voor zeven gemeentetijdperken). Op dag 50, namelijk Pinksteren, die dag nadat 7 weken voorbij zijn gegaan, hoort het Koren het woord als de tarwe gebakken moet worden met vuur, het vuur van God. De vervulling van Pinksteren betekent dat de natuur van het hart is uitgebrand, het zuurdesem is uitgebrand, hun oren en hun harten zijn afgesneden (besneden), zodat deze dan openstaan om het Woord te horen en het op hun harten geschreven te krijgen. Op die manier horen zij dan het vuur of de wil of de wet van God. Dit is een groeiproces dat begon in 33 na Chr. met slechts 120 Israëlieten. De meeste Israëlieten bleven echter op Pesach-niveau en dachten dat rechtvaardiging door geloof goed genoeg was. Het doel van het Pinkstertijdperk is om de Koren door elkaar te schudden om zich te ontdoen van hun onreine bolster (vlees) natuur. Dit heeft een eerstelingen toepassing op een persoonlijk en, veel later, op een nationaal niveau. Pinksteren in 33 n. Chr. was het startsein voor het tijdperk van de Korenmaatschappij om door het vuur te gaan. Het Wekenfeest wordt dus gehouden op Eendag de 4e van Bloeimaand. Merk op dat dit een 48 uur durende Eendag is, een dubbele gereserveerde dag. Alles bij elkaar vertegenwoordigt het de ernst van de Heilige Geest (Goddelijke gedachte). Een dubbele Eendag is ook Gods manier om tijd te verkorten in juridische zin. Pinksteren is de aanbetaling voor Booths. Zo velen van ons zijn zich bewust van de termen, de verdienste van de geest en de volheid van de geest (gas/brandstof/geest/gedachtenis). De bezegeling werd gegeven met Pinksteren in 33 na Christus. De volheid is gereserveerd voor een Booths feest. De ene uitstorting van Heilige Geest is de vroege regen, de andere is de latere regen. (Jakobus 5:7, Zach. 10:1)

FEEST VAN DE BAZUINEN

Valt altijd op Eendag, de eerste van de Herfstmaand, die de zevende maand is. Het feest voorspelt de opstanding ( herrijzenis) van de doden. Het voorspelt (profeteert) van de 2e uitstorting (komst) van Jezus en de zalving die daarmee gepaard gaat.

1 Thessalonicenzen 4:16 Want de Here Zelf zal met een geroep, met de stem van de aartsengel en met de bazuin Gods nederdalen uit de hemel (in het zicht komen van Zijn rijk); en de doden in Christus zullen eerst opstaan.

Zo begint de 7e dag of het duizendjarig tijdperk wanneer de overwinnaars zijn opgestaan om te heersen over de Gemeente en de ongelovigen van Israël (het Koren en de Druiven). Koren en Druiven krijgen dan pas de opstanding en het eeuwige leven na die 1000 jaar, Openb. 20:4-6, Joh. 5:28-29, Openb. 20:11-15, Hand. 24:14-15. Het feest wordt gemarkeerd met zeven bazuinstoten, één voor elke maand natuurlijk.

Joël 2:1 Blaas een bazuin in Sion en sla alarm op mijn heilige berg (berg, natie), laat alle bewoners van het land beven, want de dag des Heren is gekomen.

DAG VAN KIEZING [verzoening berouw of jubeljaar]

Joël noemt deze dag ook, de dag van het dorsen, wanneer de zeis moet ingaan, want de oogst is rijp en de wijnpers is vol, druiven worden getroond, waar dit plaatsvindt is de DAG van het Kiezen (Joël 3:12-14). Waarom kiezen? Jezus zei: Kiest gij heden, het leven of de dood. Kiezen betekent, een beslissing nemen of een keuze maken. Dale in deze betekenis is de instelling. Daarom gebruikt de Interlineaire vertaling het woord beslissing (kiezen) terwijl de KJV en Geneefse Bijbels het woord dorsen gebruiken in Joël 3:14. Onze voorvaderen moesten kiezen of ze het Beloofde Land zouden innemen na de uittocht uit Egypte, of niet. De twaalf verspieders kwamen terug met rijpe druiven. Onze mensen hadden moeten weten dat de bewoners van het land klaar waren om onder de voet gelopen te worden. Dus na het Bazuinenfeest, dat de mensen zegt zich gereed te maken, moeten zij hun zwakheid en wetteloosheid betreuren en een keuze maken, doorgaan zoals zij bezig waren of doen zoals Jezus vroeg: Kiest gij heden, leven of dood. In feite, zijn zij rijpe druiven?

In dit geval heeft het leven te maken met het beërven van hun beloofde aarde (land of vuil). De aarde of Adam, is hun vlees dat van de aarde is gemaakt. Zij kunnen het recht op het eeuwige leven opeisen als zij hun wegen willen veranderen. Uw weg niet mijn weg. Met hun verandering van hart kunnen Overwinnaars anderen vergeven en hen bevrijden. Nu onze Adamsgrond bevrijd is uit de slavernij van wetteloosheid, zijn wij ook in staat anderen vrij te laten door middel van vergeving, zodat God ons kan vergeven. Samen hebben we dan gekozen om de aarde als geheel te beërven. Vrijlaten of bevrijden is een Jubelwerk. Dit is dan een rol voor de Overwinnaars. Dan kunnen de Overwinnaars de Druiven gaan pletten om het goede uit deze groep van verstokte verwanten te halen. De keuze houdt dan ook een oproep in voor de Overwinnaars om de heerschappij te zoeken als de Overwinnaars die dan het volgende niveau hebben bereikt, dat van Booths of Tabernakels (het Beloofde Land). Het Beloofde Land is in feite het vuil, de klei of de aarde waar ons lichaam van gemaakt is. Wij zullen dit erven in een verloste toestand, namelijk dat het vlees onsterfelijk is. Daarom is het Beloofde Land als het Nieuwe Jeruzalem, een Sion dat wij de volheid van het christendom in ons hebben. (Christus betekent zalving – vandaar de kleine c) Het Beloofde Land of Nieuwe Jeruzalem is dus overal waar wij op aarde leven. De dag van de uitverkiezing (verzoening) valt altijd op donderdag de 10e van de herfstmaand.

HET FEEST VAN DE KRAAMPJES

Ik kies ervoor om het woord Booths te gebruiken in plaats van Tabernakel. Booths is een Saksisch/Hebreeuws woord terwijl Tabernakels pauselijk/Latijns is. Tabernakel uit het Latijn: Taberna betekent een schuur van planken of een hut. Het is hetzelfde stamwoord dat ons de wo rd Tavern geeft, een huis voor de verkoop van plonk.Booths is een mooi Saksisch/Engels woord dat in het IJslands/Saksisch gedeeld wordt als Buth of in het Germaans/Saksisch als Bude. Beide komen op hun beurt van het Hebreeuwse Beth , dat huis of natie betekent. Booth zelf zinspeelt hier dus op, want het betekent een hut een woning gemaakt van lichte materialen. Het feest der Booths valt altijd op Onesday de 15e van Fallmonth en duurt 7 dagen. De Booth of Taber na waarin wij vertoeven, is het lichaam van Jezus, en natuurlijk ons eigen lichaam dat deel uitmaakt van het lichaam of de tempel van Jezus. Het idee is om Jezus heilige gedachte (geest) in je te laten wonen, het is het thema van inwoning, vandaar Booths. Het is een feest wanneer het lichaam de bruid roept tot het bruiloftsfeest waarin elke dag van het zeven dagen durende feest een wijnoffer wordt uitgegoten. Pas na het feest wordt de bruid klaar geacht om te trouwen. Zij wordt gereed geacht, rein, geheiligd.

Dit is ook voorspeld in het bruiloftsfeest te Kana toen het water in wijn werd veranderd. Het vertegenwoordigt de verandering van hart/aard/geest/denken van de opstandige bruid (de 7 gemeenten, vandaar zeven wijnoffers, of zeven dagen voor het feest). Dus de Overwinnaars worden veranderd van stervend vlees naar eeuwig vlees op het Bazuinenfeest. De rest (die niet veranderd of opgestaan is uit de dood) moeten diep nadenken en een keuze maken op de dag van de uitverkiezing, en als ze dat gedaan hebben moeten ze zich klaarmaken om getrouwd te worden met de Overwinnaars (het lichaam van Jezus) tijdens het feest van Booths. Het feit dat Booths een voorbode zijn van de geest (spiritus/brandstof of wijn) die voor elk kerktijdperk wordt geofferd, betekent dat het de moeite waard kan zijn om je huishouden de karaktertrekken van elke gemeente te leren, één voor elke dag. Het Bazuinenfeest roept in de Herfstfeesten (Lente in Australië, Zuid Afrika en Nieuw Zeeland).

Niet alleen moest er zeven maal op de bazuin worden geblazen, maar het was ook een dag waarop de wet moest worden voorgelezen (Nehemia 8:1-2). Haggai spreekt over de ware tweede tempel, die van het Nieuwe Jeruzalem. Dit is in feite de tempel waar Jezus over sprak, die zonder handen gemaakt is, namelijk Gods Israëlitische volk. De muren van dit Jeruzalem worden symbolisch geschetst in Openb. 21:12-14 en Zacharia 2:5, waaruit blijkt dat deze muren muren van vuur zijn. Dus Gods vurige wet is wat het omringt en dat is de reden waarom de wet moet worden onderwezen alvorens Booths te houden. (Nehemia 8:3-13) Het lezen van de wet op de dag van de Bazuinen was bedoeld om het hart van de mensen klaar te maken, zodat zij ervoor konden kiezen om hun wegen te veranderen op de dag van de uitverkiezing (verzoening), want niemand kan berouw tonen, tenzij hij de wet kent. Een ander deel van het Loofhuttenfeest was het zwaaien met takken en het zingen van liederen van hery (hery ~ lof, Websters 1828:- als heilig beschouwen) (zie Lev. 23:40 & Neh. 8:15). De takken waren van een aantal boomsoorten, waaronder citrusvruchten met vruchten er nog aan. Er werden psalmen gezongen, waarvan Psalm 118:25-27 begint met: O Heer, red ons (Hosanna).

Dit herinnert aan Palmzondag, maar wijst meer naar de laatste uitstorting waar elke stam (van Abraham) voor het Lam en Zijn troon stond met Palmtakken in hun handen (Openb. 7:9-10). De symboliek is opmerkelijk; stammen zijn takken van een familieboom, de vruchten die er aan hangen stellen de vruchten van het Koninkrijk voor, en de zoetste vrucht van de schoot, het Saksische nageslacht. Het is het tegenovergestelde van de vervloekte onvruchtbare vijg waarvan Jezus zei dat hij moest sterven. Op Palmzondag echter, moesten de takken Christus voorstellen. Het Golfschoofoffer dat daarop volgde was voor Zijn opstanding, terwijl het op het feest van Booths voor Christus’ lichaam is, de eerste vruchten van Abrahams takken, namelijk de Overwinnaars. Het Boothsfeest komt tot een hoogtepunt op de 8e dag, het toont een cyclus van geboorte tot het snijden (besnijdenis) dat plaatsvond op de 8e dag. De geboorte van het mensenkind-gezelschap, (namelijk Jezus lichaam) vindt plaats op de eerste dag van Booths en het afsnijden van de vleselijke natuur van het hart (besnijdenis van het hart) vindt plaats op de 8e dag. Dit volgt het patroon van de geboorte van een jongen die dan op de 8e dag wordt besneden.

Al de historische uitwerkingen van de feesten vielen op het passende feest op de vastgestelde of afgezonderde of uitverkoren tijd. De feestdagen worden de vastgestelde (uitverkoren) tijden des Heren genoemd (Lev. 23:33-44). Het zijn dus in feite vooraf gezegde tijden of data die God heeft vastgesteld. Jezus maakte duidelijk dat niemand weet in welk jaar de historische gebeurtenissen plaatsvinden, maar hij laat wel doorschemeren op welke tijd van het jaar ze plaatsvinden, namelijk op de uitverkoren tijden (dat wil zeggen, op de toepasselijke feestdagen). Pesach was de uitverkoren tijd voor Jezus’ kruisiging. Golfschoof was de uitverkoren tijd voor Jezus’ opstaan. Pinksteren was de uitverkoren tijd voor de bruidsgroep (gemeentegezelschap) om de geestverering te ontvangen. Daarom zal het Bazuinenfeest de uitverkoren tijd zijn voor het opstaan van de doden in Christus. De Dag der Kiezen is voor de bruidsgroep om te kiezen om het lichaam te volgen, en het Feest der Boten is de uitverkoren tijd voor het lichaamsgezelschap om te heersen met hun hoofd, ZKH Koning Jezus (2 Kor. 5:1).

Tenslotte heeft het Boothsfeest, zoals ik eerder heb laten zien, een bruiloftsthema. Bruiloftsfeesten waren zeven dagen lang, gevolgd door de bruiloft op de 8e dag. Dit volgt hetzelfde cycluspatroon dat gebruikt wordt om een melaatse te reinigen of om een priester te heiligen. Op de 8e dag zijn zowel de melaatse als de priester gereinigd/geheiligd. Al deze patronen volgen de weekcyclus waarbij de 8e dag een dag van nieuw begin is. In principe is de 8e dag de eerste dag van een nieuwe cyclus en is het een rustdag of in ieder geval een rust van commercieel zwoegen. Gedurende de 7 dagen van feestvieren, die begonnen op een sabbat, is de bruidegom bij zijn vrienden, niet bij zijn aanstaande bruid. Zij moet zich gereed maken. Zij heeft zeven dagen of eeuwen om dit te doen. Dit ondersteunt het principe dat de 7 gemeenten van Openbaring 7 tijdperken of fasen zijn. Dit wordt verder bevestigd door de wijnoffers, één voor elke dag. Wijn heeft geest/geesten die een nieuwe uitstorting voorstellen, zeven op een rij, niet in één keer.

De bruidegom eist de bruid pas op de 8e dag (of tijdperk) op. (Het patroon wordt getoond met Simsons feest voor de bruiloft.) 1 Thessalonicenzen 4:15-18 gaat over dit thema, hoewel weinigen dit hebben opgemerkt. Het wordt ten onrechte beschouwd als een bevestiging van een opname der gemeente doctrine. Het handelt over de opstanding van de doden in Christus (Overwinnaars). Deze zullen het eerst opstaan (Th.4:16) bij de zevende bazuin, dat is het Bazuinenfeest. De overwinnaars die leven op het moment dat deze gebeurtenis plaatsvindt, zullen veranderd worden en de Heer ontmoeten in de lucht, 1 Th. 4:1 7.

Paulus, die 1 Th. schreef, gebruikt zijn termen gebaseerd op OT termen. De ontmoeting met de Heer in de lucht is gebaseerd op hetzelfde idee dat gebruikt wordt in Ex. 19:16-20 toen Mozes de Heer tegemoet ging in de lucht of op de wolken. Maar zijn voeten stonden stevig op de grond van de Sinaïberg. In Handelingen 1:9 werd Jezus omgeven door een wolk, eenmaal daarin ging Hij uit het zicht. De vertalers voegden het woord omhoog toe als in opgenomen. De beste manier om het gebeuren voor te stellen is alsof je iemand ziet vervagen in de mist terwijl hij van je wegloopt. Maar de vertalers waren geïndoctrineerd in katholieke ideeën van omhoog vliegen met vleugels en harpen. Het woord genomen, in de originele tekst paste niet in hun vooropgezette ideeën. Dus vertaalden ze genomen in opgenomen. Elders in de evangeliën liet Jezus zien dat Hij in zijn opgestane toestand eenvoudig uit het zicht kon verdwijnen, en dit deed Hij in Handelingen 1:9. Het was niet zo dat Jezus zich in 3D-vorm bewoog, zoals wij dat verstaan. Integendeel, Hij was in staat zich te bewegen in een gebied dat wij nog niet kunnen bereiken. Denk eraan, Hij is altijd bij ons zoals Hij kan zijn in alle dimensies. Zij die de Overwinnaars zijn, zullen veranderd worden en zullen in staat zijn de Heer op Zijn voorwaarden te ontmoeten.

Het woord ontmoeten in 1 Th. 4:17 is hetzelfde woord als in Handelingen 28:15. Hier kwamen Paulus’ broeders Paulus tegemoet en begeleidden hem vervolgens naar hun stad. Ontmoeten wordt dan echt gebruikt in de zin van escorteren, zoals dat gebeurt met een VIP. De rode loper uitrollen, bij wijze van spreken. Lucht in hetzelfde vers in 1 Th. 4:17 gaat het niet over plaats als zodanig, maar meer over rijk. Het is de plaats waar we de wetten op ons hart krijgen. Gods rijk is overal. Hoe dit precies zal uitpakken is achteraf moeilijk te zeggen. Toch toonde Mozes het patroon. Het rijk waar de overwinnaars de Koning naar toe begeleiden is de plaats vanwaar zij begonnen, hier op aarde.

Om naar de hemel of de buitenste regionen te gaan om Jezus te ontmoeten is onzin in een strikt 3D zin. Denk hier eens een tijdje over na; de wereld is rond. Dus als de Australische Overwinnaars naar de buitenste regionen (hemel) zouden vliegen op hetzelfde moment dat de Europese Overwinnaars hetzelfde zouden doen, dan zouden ze in tegengestelde richting van elkaar gaan, weg van elkaar. Denk hier ook eens over na; als we tot God bidden, zegt de Bijbel ons dat we bij Jezus zijn, maar als Jezus in de ruimte is, dan moeten wij piloten en astronauten zijn, telkens als we tot Hem bidden. In de lucht, is dus hier op Aarde die in Zijn rijk is. In principe is vertrouwen (geloof) een brug van ons 3D rijk naar een soort 4D rijk. Op die manier kunnen we, waar we ook zijn, Jezus ontmoeten in Zijn rijk of in de lucht. In het geval van 1 Th. 4 zullen de scharen alleen Christus in ons zien, zoals God zich in Mozes toonde.

Het thema in 1 Th. 4 moet ook begrepen worden met Booths en de gelijkenis van de 10 maagden in gedachten. Een snelle scan van het latere gedeelte van Mattheüs hoofdstuk 24 Matt. 24:31 laat het bazuin-thema zien. Vers 32-35 handelt over de opkomst en ondergang van de Israëlische staat, 24:36 laat zien dat wanneer er veranderingen plaatsvinden niemand dat van tevoren weet, alleen zij die ogen hebben om te zien zullen tekenen zien en in staat zijn deze te vergelijken met bijbelse voorspellingen zoals het geval was in Handelingen 1. Maar Jezus liet een niet al te subtiele hint vallen dat men de vastgestelde tijden van de feesten moest begrijpen om te weten wanneer dingen veranderen. In het geval van Handelingen 1 zei Jezus dat het koninkrijk niet veel dagen later zal worden hersteld. Dat is niet lang na Pesach op 33 n. Chr. Het daaropvolgende Pinksterfeest zag inderdaad de eerste uitstorting van de Heilige Geest op de 120. Dit was het koninkrijk op een gebakken-met-zuurdesem (vermengd met Kanaänieten/tariërs) Pinksterniveau. Dus het jaar is niet gegeven, maar de feestdagen zijn de aangewezen tijden om ons op te richten wanneer alle tekenen van de tijden kloppen. Matt 24:42 laat zien dat de goede huisvader of Overwinnaar kon weten op welke wacht hij de dief kon verwachten, alleen niet op welke dag. Hieruit blijkt opnieuw dat de vastgestelde tijd van de wacht gekend kan worden. Alleen de dag (het jaar) is niet gegeven. Logisch, opdat de boze mensen hun wegen niet zouden veranderen in een poging er goed uit te zien, waardoor dit een schijnvertoning of een aanfluiting van ware bekering zou worden (wat de logische tactiek van hypocrieten zou zijn). Alle verzen gaan over het Koninkrijk, zij het niet zoals de meeste mensen het verwachten. Maar een grote verandering binnen het Koninkrijk komt tot stand

Mattheüs 25:1 Dan zal het Koninkrijk der hemelen worden vergeleken

Mattheüs 25:1 is geen nieuwe gelijkenis van het Koninkrijk, maar eerder een doorlopend verhaal van het Koninkrijk dat een verandering naar een nieuw niveau laat zien. Het woord “Dan” is een brugwoord. Vers 25:1 gaat verder

Mattheüs 25:1 tot 10 maagden die hun lamp namen om de bruidegom te ontmoeten.

Hier wil ik enkele punten benadrukken. We zien het woord ontmoeten, het wordt gegeven in de zin van begeleiden of leiden, en zij moesten de bruidegom begeleiden naar de bruiloft. Het thema hier is hetzelfde als 1 Th. 4 en aan het feest van Booths. De wijze maagden stellen de Overwinnaars voor, terwijl de dwaze maagden de Overwonnenen zijn. We zien dat de wijzen olie, (brandstof, gas, heilig gas, Heilige Geest) in hun lampen hebben, maar de dwazen niet. Lampen zonder olie is als het hebben van het heilige geschrift maar het niet weten. Met andere woorden, uw lichaam is de lamp van Christus, maar u hebt Zijn wetten aan het kruis genageld. Zowel wijzen als dwazen noemen zich dus christenen. De ene groep heeft Pinksteren (het horen van het woord) al in vervulling in zich gehad, de andere groep niet. Hun gas, brandstof of geest maakt slechts de bodem van hun lamp nat, als dat al het geval is.

Spreuken 21:20 Er is een schat om te zoeken en olie in de woning van de wijzen, maar een dwaas geeft die uit.

Als je denkt dat je geen kans maakt om een Overwinnaar te zijn omdat je nog steeds zondigt, wees dan niet zo hard voor jezelf. De kwestie is deze; je hebt een bederfelijk vlees, Paulus geeft een goed onderwijs hierover in Romeinen 7:13-25, maar het loont ook om te lezen:

Spreuken 24:16 Want een rechtvaardige valt zevenmaal en staat weer op, maar de goddeloze zal in onheil vallen.

In dit geval wordt de Overkomer niet een wijs man genoemd, maar een rechtvaardig man, en de Overkomer wordt niet een dwaas man genoemd, maar een goddeloos man. Het thema van de Overkomer wordt versterkt door de woorden zevenmaal vallen. In principe kan een Overkomer ter aarde vallen, namelijk vallen om het vleselijke hart wil, want uit het hart komt het kwade voort. Maar na zijn val maakt hij de balans op en doet de volgende keer beter zijn best. (denk aan Adam, de man van Genesis 2 viel, niet letterlijk maar geestelijk, spiritueel). Als Adams nakomelingen, vallen ook wij. Als Jezus lichaam echter, kunnen wij weer opstaan en proberen het kwaad in ons te overwinnen. De overwonnene wordt overwonnen door het vlees en staat niet op. In plaats daarvan is wetteloosheid tegen Gods wetten zijn manier van leven en hij beschouwt het als de te volgen weg en ziet er geen kwaad in. De overwinnaar is vaak zeer wettisch vanuit het parlement gezien. Hij kan zelfs politieman, rechter, kerkpredikant of buurtverzorger zijn, maar Gods wetten zijn ver van hem verwijderd, dat maakt hem wetteloos. Hij kan zelfs denken dat hij godvruchtig is, maar in werkelijkheid probeert hij Jezus op zijn eigen voorwaarden te ontmoeten als een lamp zonder olie.

Terugkomend op waar dit feest plaats vindt. Het laatste jaar is een type voor het Booths tijdperk, het land moest stil liggen voor de armen om te eten (De wet vertelt de boeren om geen gewassen te oogsten in het rustjaar want die zijn apart gezet voor de armen) Het 7e kerktijdperk (bewijzend dat kerktijdperken in een volgorde staan) is arm omdat het lijdt onder een hongersnood van het Woord. De mensen in dit tijdperk hebben daarom voeding nodig in het Woord (Openb. 3:17) want er is een hongersnood van het Woord in de latere dagen. Het kerkvolk heeft het rusttijdperk nodig om zich te voeden met de wet, die hun zo lang onthouden is.

Wij moeten de feesten houden waar God Zijn naam zet. Aangezien er 3 niveaus van feesten zijn, zijn dit 3 instellingen voor waar God Zijn naam zet, elk een instelling van een hoger niveau. Plaats 1, in Shiloh: plaats 2, Salomo’s tempel in het oude Jeruzalem: plaats 3, de nieuwe tempel van het nieuwe Jeruzalem, niet in Palestina maar in ons (Overwonnen Israëlieten, het ware Sion). Wij zijn de stenen van de tempel waarvan Jezus de hoeksteen is, of de deksteen (hoofdsteen), de rots waarop Jezus Zijn lichaam en bruid (gemeente) bouwt. Omdat er drie feestniveaus zijn en 3 instellingen van de Heilige Geest moet het duidelijk zijn dat de twee twee kanten van dezelfde medaille zijn. Om dit te begrijpen moesten de mannen van Israël de 3 gebeurtenissen naspelen die God’s samenwerking met zijn volk door de tijden heen vertegenwoordigden. Driemaal per jaar moesten de mannen van Israël voor de Here komen (Ex. 34:23). Eenmaal met Pesach, eenmaal met Pinksteren en eenmaal op Booths. Israël op een historisch collectief niveau heeft Hem ontmoet met Pesach, dan met Pinksteren 33AD, Booths is de volgende.

Mattheüs 24:44 Daarom zijt gij bereid

Alle feesten verenigen zich in 3 hoofdfeesten. Pesach, Pinksteren en Booths. Elk heeft persoonlijke (individuele) uitwerkingen, maar elk heeft ook nationale uitwerkingen die verbonden zijn met historische gebeurtenissen die de aarde veranderen. Pesach markeert het burgerschap, Pinksteren markeert het geven van de wet, Booths is het geven van de volledige erfenis. Dit zijn 3 niveaus van natie-zijn onder de ware Koning. Historisch gezien werden de effecten uitgetekend met overweldigende kickstarts; de uittocht uit Egypte met Pesach en vervolgens in 33 n. Chr. de vervulling met de Heilige Geest van 120 in een bovenzaal. Deze tweede kickstart zorgde ervoor (door middel van het kerktijdperk) dat Saksen van Israëlitische afkomst zich in de wereld zouden vertakken om de klassieke rijken van Rome, Griekenland en Babylon te vervangen, zij het gebakken met het zuurdesem van deze rijken. Booths zal nog meer verbluffend zijn wanneer de eerstelingen met de Koning zullen regeren om het zuurdesem dat momenteel het Korenbedrijf teistert uit te schakelen en de wijn van het Druivenbedrijf te hebben, alles op een rij binnen de keten van bevel, God, Jezus, het lichaam, de bruid, de rest van de schepping.

TOT SLOT

Geen andere reeks feestdagen kan zulke diepgaande historische, zelf- (individuele) en rassengebeurtenissen vertegenwoordigen, die verder gaan dan parochiale geopolitieke staten. Alle feesten van de mensheid hebben eenvoudigweg een heidense achtergrond. Ok, ze zijn herdenkend van aard zoals het herdenken van een veldslag, een ontdekking enzovoort. Gewoonlijk hebben zij geen invloed op het gehele ras, alleen op die van een geopolitieke staat, en dus zijn deze herdenkingen strikt parochiaal, zoals Thanksgiving (USA), Geloftesdag (Zuid Afrika), Eureka Dag (Australië), Hervormingsdag (Nederland), enzovoort. Zelfs het Lotenfeest (Purim) kan alleen echt herdacht worden door de nakomelingen van Judeese Israëlieten uit de Babylonische gevangenschap. Israëlieten van de Assyrische verstrooiing hebben de rampspoed in Perzië nooit ondergaan en hebben er dus ook nooit aan deelgenomen. Het was dus logisch dat de Israëlieten van Judea, zelfs Jezus, het voor het zeggen hadden. Maar na het vertrek van de ware Israëlieten na 70 n. Chr. ging het gebruik voor hen verloren. Alleen de Judeeërs, die als smeltkroes tussen de Judeeërs waren gekomen, hielden eraan vast, in een overdreven poging om op een perverse manier aanspraak te maken op de geboorterechten van de Israëlieten. De ware feesten zijn verweven met de ware jaartelling. Het is een aanfluiting om het een zonder het ander te houden. Vandaag kunnen wij de feesten slechts privé vieren, morgen zullen wij dat nationaal doen, wanneer het Bazuinenfeest, de Kiezing en de Booths zich over de wereld ontvouwen. Mogen wij, als God het wil, die dagen spoedig meemaken, want het is de hoogste tijd. Amen.

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>