• Home
  • De verborgen wortels van de Sefardim en Asjkenazith – Een Turks pluisje – Deel 3
19 december, 2022
Adam de Witt

Het eerste wat we moeten begrijpen als we het over Turken hebben, is dit: Turken komen oorspronkelijk niet uit Turkije! Wat we vandaag Turkije noemen, was ooit een Keltisch thuisland, en de Turken stormden het land binnen. Rond de tijd dat de Heilige Roomse Ricke (keizerrijk) stroman, Willem de Plunderaar, vanuit Frankrijk het Engelse Kanaal overzeilde, was een bloeddorstige hybride stam, de Turken, op oorlogspad. Ze ploegden zich een weg naar het zuidwesten vanuit hun Mongoolse thuisland, ver ten noorden van Tibet. Ooit waren zij zuiver Mongoloïde (Aziatisch), maar tussen hen en Tibet woonden onze Keltische neven, de Tokharen. De Kelten leefden helemaal van Portugal dwars door Europa, in ‘Turkije’ tot aan Chaidia (Keltia) het land van Abraham, helemaal naar het oosten dwars door Azië tot aan wat nu de Jade Poort is van de Grote Wan van China. Dat is nogal een gebied!

Terwijl deze Mongolen zich een weg baanden naar het blanke Tokharia, verkrachtten en slachtten ze terwijl ze onderweg waren. Na verloop van tijd hadden ze de Tokharlanen afgeslacht tot ze uitgestorven waren. De Tokharians die geen zin hadden om afgeslacht of vermengd te worden, moesten vluchten. Zo ontstond een hybride stam van Kelto-Mongoloïde bloed, de Turken. Deze vermenging zorgde voor een zwartachtig type, maar grote aantallen hadden roodachtig getint haar. Met wat van het verstand van de Kelten en de meedogenloosheid van de Mongoloiden werd het Turkse ras een geduchte en schijnbaar onstuitbare vloedgolf van slachters en kolonisten. Na verloop van tijd verdreven zij alle blanken uit het Midden-Oosten, staken de Bosporus over naar de Balkan en stonden aan de poorten van Wenen. Zij namen vele eens blanke koninkrijken over en maakten ze tot hun eigen koninkrijk. Deze mengelmoes stootte zich ook een weg door de steppen door Rusland en stichtte verschillende Turkse koninkrijken.

Na verloop van tijd nam elk van de Turkse koninkrijken een vorm van het christendom of een vorm van de islam over. De meeste van de Baltische staten van de voormalige USSR zijn Moslim/Turken zoals Oezbekistan, Kirgizië en Turkmenistan. Dichter bij Zuid-Europa hebben we Moslim Turken, de Albanezen met wie de Christelijke Slaven te maken hebben.Helaas heeft het zogenaamde christelijke Westen de Turkse Albanezen gesteund, die afstammen van degenen die onze verwanten etnisch hebben gezuiverd uit heel Azië en het Midden-Oosten (slimme zet kerkgangers!). Wat de echte Grieken betreft, ook zij zijn etnisch gezuiverd, op een paar kleine groepjes blondharige Grieken na, die hier en daar in een verborgen bergdorpje zijn ondergebracht. Het merendeel zijn helaas Turken, maar gekerstend (voor wat dat waard is).De strijd tussen Grieken en Turken op Cypris is dus geen etnische strijd, maar een kwestie van eigendom, welke centrale regering het recht van opeising zal hebben, die van het Turkse kerkelijke Griekenland of die van het Turkse islamitische Turkije.

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>