• Home
  • De val en opkomst van Abrahams verwanten – De val van Keltisch Midden-Azië – Deel 2
19 december, 2022
Adam de Witt

Lang voordat de Romeinen en Grieken hun rijken stichtten en toen de wieg van de westerse beschaving in Mesopotamië aan het afbrokkelen was, migreerden blanken (wier kleding bijna Keltisch leek) en vestigden zich op uitgestrekte stukken land in Centraal Azië en het Aziatische subcontinent. Hun nederzettingen bloeiden op het moment dat Abraham vluchtte voor het in verval geraakte Chaldia (dat in verval was geraakt door muticulturalisme, waarbij de blanke Chalds zich vermengden met de Aziatische Soemeriërs). Deze blanke, oostelijke thuislanden (rond 2000 v. Chr.) lagen ver in het oosten, in wat nu West-China is. De Chinezen trokken pas in 2000 v. Chr. het gebied binnen, zo’n 2000 jaar ná de vestiging van de blanken! Deze blanken waren Abrahams verwanten. Met andere woorden, zij waren van dezelfde soort. Deze verre oostelijke blanken werden bekend als de Tokharen.

De grootte van het land dat zij bezaten was niet slechts een boerderij of een hofstede hier en daar. Het was enorm. Het Tokhariaanse land strekte zich uit zo’n 500 mijl (ongeveer 750 km) ten westen van waar nu de Jade Poort van de Chinese Muur staat, langs noordelijke delen van het Tarim Basin. Aangezien daar voordien niemand anders leefde, konden deze Tokhariaanse blanken met recht inheems worden genoemd voor het gebied dat groter is dan de staat Victoria of Groot-Brittannië.

Muurschilderingen in grotten in het gebied uit 900 na Chr. laten zien dat de Tokharen nog springlevend waren na 3000 jaar van vestiging. Op de schilderingen zien we mannen met rode baarden, rozige wangen en groene ogen. In de tijd dat dit werd geschilderd, stonden Europese blanken op de drempel van wat moderne geschiedenis’, toen Willem de Plunderaar op het punt stond Engeland te overrompelen om een centrale regering in te stellen. Wit Europa was in rep en roer, elders waren onze raciale verwanten al eeuwenlang comfortabel gehuisvest in West-China! Maar vandaag de dag is er geen spoor meer van deze mensen over. Het gebied wordt nu bevolkt door niet-blanken.

Wat is er met de Tokharians gebeurd? Etnische zuivering ! Wilde en woeste stammen van mongoloïde bloed, de Xiong-nu, vielen de Tokharianen en de naburige Chinezen aan. Dit bracht de Keizer van de Qin Dynastie er rond 200 v. Chr. toe (China ontleent zijn naam aan Qin) opdracht te geven tot de bouw van de Grote Muur van China. (In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is deze muur niet vanuit de ruimte te zien)

De Xiong-nu drongen golf na golf neer vanuit het noorden en verjoegen de Tokharen, de Aziatische Kelten. Eens waren de Tokharians machtig, maar op een of andere manier werden ze zwak. Toen de Xiong-nu hen overvielen, werd de Keltische Tokhariaanse koning gevangen genomen, gedood en zijn schedel gebruikt als drinkbeker. Deze barbaarse Xiong-nu werden later bekend als de Hunnen. (Er zijn veel Neo-Anti-Semieten die de Duitsers nog steeds onwetend of delibereert als Hunnen betitelen. De Duitsers zijn een Saksisch, d.w.z.. Semitisch volk, ze zijn niet Mongoloïde. Sommige Brits-Israëlieten en die van de Armstrong sekte zouden beter moeten weten. Helaas volgen zij hun voorbeeld bij de Joden, van wie velen zelfs mongoloïde bloed in hun aderen hebben, dus raad eens wie de moderne Hun is).

Na zo’n 2000 jaar van schermutselingen wonnen de Hunnen in 1260 n.Chr. Ze heersten over het gebied van China tot de Zwarte Zee, dat zo’n 3500 mijl besloeg. Slechts enkele Tokharen bleven achter om in het gebied te overleven. De meeste overlevenden werden gedwongen honderden kilometers naar het westen te vluchten, naar Bactria (het huidige Noord-Afghanistan).

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>