• Home
  • De opname van – de goddelozen – Deel 1

– Futurisme vs. Historicisme –

Er zijn twee grote verschillen in opvattingen over profetie: de futuristen en de Historicist. Beiden leren dat Christus naar de aarde zal terugkeren, maar de verdeeldheid ontstaat over de wijze van Zijn komst en het tijdstip daarvan in relatie tot “de Verdrukking”.

Nu zullen sommigen zeggen, wat maakt het uit HOE Christus terugkomt, zolang wij allen geloven dat Christus inderdaad zal komen? Is het echt een belangrijke kwestie? Hoe zal onze kijk op profetie onze gedachten en daden beïnvloeden bij de voorbereiding op de wederkomst van Christus?

Allereerst moet worden vastgesteld dat onze eeuwige bestemming en zaligheid niet afhangen van ons geloof in één van beide standpunten. Onze doctrines zullen echter onze handelwijze en onze basishouding en kijk op de wereld in het algemeen bepalen. Dus is de kwestie in die mate belangrijk.

De historische visie stelt dat de verdrukking in het boek Openbaring bijna volledig is vervuld, met uitzondering van de uiteindelijke ondergang van “Mysterie Babylon”. De Futuristische visie leert dat bijna alle gebeurtenissen in de Openbaring een toekomstige vervulling hebben.

De Historicist leert dat het door Daniël voorspelde “herleefde Romeinse Rijk” in het pauselijke Rome in vervulling is gegaan, en dat de “grote hoer” nu voornamelijk het “scharlaken gekleurde beest” (Openb. 17:3) van het rode communisme berijdt. De futurist leert dat het herleefde Romeinse Rijk nog toekomst heeft, en het wordt vaak geïdentificeerd met de huidige gemeenschappelijke markt van West-Europa.

De Historicist merkt op dat de Kerk door de eeuwen heen verdrukking en vervolging heeft ondergaan door toedoen van het Mysterie Babylon, terwijl zij in de loop van de geschiedenis op verschillende beestrijken en -systemen heeft geaasd. De gemiddelde Amerikaanse futurist vertrouwt erop dat hij van de aarde verwijderd zal zijn voordat deze verdrukking voor zijn eigen deur komt.

De historicus leert bij zijn studie van de wereldsituatie in deze eeuw, dat het communisme, het Rode Beest, sinds 1917 onnoemelijk veel miljoenen christenen en andere onschuldige slachtoffers heeft vermoord, waarschijnlijk meer dan er in de hele geschiedenis zijn afgeslacht. Velen van hen werden gemarteld en werden gedwongen een leven te leiden dat erger was dan de dood. Vanuit zijn historisch perspectief redeneert hij dat een dergelijke verdrukking niet op de Amerikaanse kerk hoeft neer te komen voordat het terecht als “verdrukking” kan worden bestempeld. Bovendien, als zo’n vreselijke verdrukking al op onnoemelijke miljoenen christenen is neergekomen, hoe kunnen we dan beweren dat God ons van de aarde zal verwijderen voordat het naar Amerika komt?

Aan de andere kant bekijkt de futurist de opkomst van het Rode Bolsjewisme met een vreemde nieuwsgierigheid. Aangezien hij gelooft dat een toekomstige “antichrist” zal opstaan als hoofd van het herrezen Romeinse Rijk (d.w.z. de Gemeenschappelijke Markt van West-Europa), kan hij dit bolsjewisme niet identificeren met Bijbelprofetie, althans niet rechtstreeks. In plaats daarvan is het de gangbare leer geworden dat het rijk van de Antichrist in het Westen de Antichrist zal kiezen om over hen te heersen als verdediging tegen het Rode Bolsjewisme.

De Historicist zal dus in het algemeen doen wat hij kan om zich te verzetten tegen het bolsjewisme en zijn kind, de socialistische wereldregering. Hij is zich meer bewust van de aard van het conflict tussen Oost en West, tussen socialistisch communisme en christelijk republicanisme. De futurist kan, wanneer hij geconfronteerd wordt met de miljoenen die een kwellende dood gestorven zijn en wegkwijnen in slavenkampen, alleen maar zeggen: “Wacht maar tot de antichrist komt; dat zal het communisme kinderspel doen lijken!”

Dus, terwijl onze kijk op Bijbelprofetie geen invloed heeft op onze redding, heeft het wel invloed op ons denken, onze kijk op het wereldgebeuren, en het zal een groot effect hebben op onze voorbereiding op de wederkomst van Christus.

– Heiligen in de Verdrukking –

De futuristen beweren graag dat de verschillende “beesten” waarover in het boek Openbaring wordt gesproken, representatief zijn voor de “Antichrist” of zijn bondgenoten die de wereld zullen regeren tijdens een toekomstige verdrukking. Maar de visioenen van Daniël identificeren de beesten duidelijk als representanten van de verschillende naties en regeringssystemen die aan de macht zouden komen vanaf Daniëls tijd tot het einde van dit tijdperk. In het zevende hoofdstuk van Daniël worden deze vier beesten beschreven als (1) een leeuw met adelaarsvleugels, (2) een beer, (3) een luipaard met vier koppen en vier vleugels, (4) een onbekend beest met ijzeren tanden en grote kracht, en (5) een “kleine hoorn” die uit het vorige beest voortkomt.

Daniël zag hoe deze “kleine hoorn” oorlog voerde tegen de heiligen, en het “zegevierde tegen hen” Dan. 7:21

25 En hij zal grote woorden spreken tegen de Allerhoogste, en hij zal de heiligen des Allerhoogste uitputten, en hij zal menen tijden en wetten te veranderen; en zij zullen in zijn hand gegeven worden tot een tijd en tijden en de verdeling der tijden.

26 Maar het oordeel zal zitten, en zij zullen zijn heerschappij wegnemen, om die te verteren en te verderven tot het einde toe.

27 En het Koninkrijk en de heerschappij en de grootheid van het Koninkrijk onder de gehele hemel zullen gegeven worden aan het volk van de heiligen van de Allerhoogste, wiens Koninkrijk een eeuwig Koninkrijk is, en alle heerschappijen zullen Hem dienen en gehoorzamen.

Deze passage wordt gewoonlijk zo uitgelegd dat de heiligen de Joden zijn, die verondersteld worden tijdens de grote verdrukking op aarde te zijn achtergebleven. Jezus leerde echter dat de Joden het Koninkrijk van God niet zullen beërven in Matt. 21:43-45.

43 Daarom zeg Ik u: Het Koninkrijk Gods zal van u weggenomen worden en gegeven worden aan een volk dat de vruchten daarvan voortbrengt. [44 En wie op deze steen zal vallen, zal gebroken worden; maar op wie deze steen zal vallen, hem zal hij vermalen tot poeder.

45 En toen de overpriesters en Farizeeën zijn gelijkenissen gehoord hadden, bemerkten zij, dat hij over hen sprak.

Merk vooral op dat Jezus, sprekend over het Koninkrijk van God, het in vers 44 “deze steen” noemde. Hij verwees naar het grote stenen koninkrijk uit Daniël 2:34, 35, waarvan gezegd wordt dat het het beeld van het beest zou verbrijzelen en alle rijken die het vertegenwoordigde in stukken zou breken. Jezus zei dat deze steen iedereen tot poeder zou vermalen, op wie hij ook zou vallen. En hij zou vallen op de Joodse Farizeeën, en bij implicatie, op allen die hun antichristelijke godsdienst volgden.

Het is dus niet mogelijk dat de heiligen tegen wie de “kleine hoorn” oorlog voert, de Joden zijn. Zij moeten een christelijk volk zijn. Voor verdere studie over wie dat volk zou kunnen zijn en welk “volk dat de vruchten daarvan voortbrengt” dit Koninkrijk van God zou worden gegeven, zie de publicatie, audio boodschap en video presentatie, ” GEBODEN VAN DE BELOFTE” door Pastor Sheldon Emry.

Het idee dat christenen de verdrukking van deze wereld niet onder ogen hoeven te zien is vreemd aan de Schrift. Als er 1800 jaar geleden in Rome een prediker had geleefd die de Openbaring predikte en verkondigde dat de vervolgde Christenen aan de verdrukking zouden ontsnappen, dan zou hij als misleider uit de kerk zijn gezet of uitgelachen omdat hij een dwaas was. In die dagen werden christenen afgeslacht, gewoon voor de sport.

Het Rode Beest van het Communisme is het moderne voertuig dat de “grote hoer” van het Mysterie Babylon draagt. De christenen achter het IJzeren Gordijn geloven niet in een opname vóór de opname. Zij zien – net als de christelijke martelaren van het oude Rome – de verdrukking overal om zich heen. Hoe vreemd is het dat christenen die in het Westen leven zo bijziend en zo ongevoelig zouden zijn om te veronderstellen dat de verdrukking NIET op aarde kan zijn aangekomen voordat het op Amerikaanse bodem landt! God zij dank is de volle kracht van het kwaad nog niet over deze grote christelijke republiek gekomen, maar laten we onze vervolgde broeders niet vergeten of denken dat God de beproeving afmeet aan het exclusieve effect ervan op Amerikaanse christenen.

– Waar is het Koninkrijk van God? –

Er is een vreemd verschijnsel verschenen in de leerstellige positie van duizenden belijdende christenen van vandaag. Het ene moment spreken zij van naar de hemel gaan in de opname (of wanneer zij sterven), waar zij zeggen dat zij voor eeuwig zullen leven; maar dan in de volgende adem spreken zij van Christus die naar de aarde komt met Zijn heiligen om alle naties te regeren met een ijzeren staf (Openb. 2:26,27).

Deze leerstellige schizofrenie is gemakkelijk te zien voor hen die slechts één van de bovenstaande standpunten onderwijzen. Er zijn echter letterlijk miljoenen die geloven dat beide waar zijn, ondanks hun inherente tegenstrijdigheid.

Wij moeten dus de Schriften onderzoeken om te zien waar de Bijbel Gods Koninkrijk plaatst en waar Christus zal heersen met Zijn heiligen. Waar is de erfenis van de gelovige? Belooft de Bijbel de hemel of de aarde als de eeuwige verblijfplaats van de christen?

Als gelovigen hun erfenis in de hemel zullen ontvangen, dan zou de opname een logische methode zijn om hen naar hun beloning te brengen. Indien echter onze erfenis op aarde is, dan zou er geen noodzaak zijn voor een wegvoering, behalve (zoals wordt verondersteld) om te voorkomen dat wij verdrukking ondergaan.

Wij hebben reeds gezien dat de Beesten oorlog zouden voeren tegen de heiligen hier op aarde. Wij hebben ook gesproken over het grote Stenen Koninkrijk dat de andere koninkrijken zou verbrijzelen en tot poeder vermalen. Dit grote Koninkrijk, het Koninkrijk van God, “werd een grote berg, en vervulde de gehele AARDE”. Dan 2:35

Zij die met Christus heersen in Zijn Koninkrijk zullen ook op de aarde zijn, want wij lezen in Openbaring 5:10, “en wij zullen heersen op de aarde”. Dit is slechts een afspiegeling van de oudtestamentische Schrift. Reeds in de dagen van Mozes was dit de grote hoop van de gelovigen. Numeri 14:21 luidt: 21 Maar zo waarachtig als ik leef, de gehele aarde zal vervuld worden met de heerlijkheid des Heren.

Twee andere profeten namen hetzelfde thema over. Zie Jesaja 11:9 en Habakkuk 2:14.

Davids thema, steeds herhaald in Psalm 37, was dat “de zachtmoedigen de aarde zullen beërven”. Jezus bevestigde zijn leer in zijn bergrede, toen Hij het volk onderwees in Mattheüs 5:5, 5 Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde erven.

Jezus bekeek de aarde met veel meer respect dan veel christenen vandaag de dag doen. Hij was immers de Schepper van deze aarde (Johannes 1:3), en dus was het Zijn stem die haar “zeer goed” verklaarde (Gen 1:31), Het was Jezus die de psalmist inspireerde om te schrijven in Psalm 115:6,

6 De hemel, ja, de hemelen zijn van de Heer, maar de aarde heeft Hij aan de mensenkinderen gegeven.

Wanneer wij leren de schepping met dezelfde liefde te bekijken als haar Schepper, zullen wij Gods goede aarde niet verachten. In plaats daarvan zullen wij uit liefde proberen de eerste en belangrijkste verantwoordelijkheid te vervullen die God aan de mens gaf: de aarde te onderwerpen en er heerschappij over te hebben (gezag onder God) (Gen 1:28), die Gods voetbank is (Matt 5:35). Wanneer Jezus Christus eindelijk Zijn Goddelijke regering op aarde vestigt, en wanneer ware Christenen met Hem heersen in het Koninkrijk, dan zal de aarde inderdaad weer een paradijs worden. Het zal “hemel op aarde” zijn, geschikt voor bewoning door Christus en Zijn volk.

– Ontmoeting met de Heer in de lucht –

Misschien wel de meest bekende Bijbelpassage vandaag de dag in kringen van rapture-gelovigen is 1 Thess 4:16, 17.

16 Want de Heer Zelf zal met een geroep uit de hemel neerdalen, met de stem van de aartsengel en met de bazuin van de God; en de doden in
Christus zullen eerst opstaan.

17 Daarna zullen wij, die leven en overblijven, samen met hen in de wolken worden opgenomen om de Heer in de lucht te ontmoeten; en zo zullen wij eeuwig met de Heer zijn.

Deze passage leert dat Christus op een dag naar de aarde zal terugkeren, en dat de opstanding van de doden in Christus zal plaatsvinden voordat de levende gelovigen worden opgenomen om Christus in de lucht te ontmoeten. Maar er wordt niet gezegd dat iemand naar de hemel gaat.

De vraag is dus deze: Wanneer de gelovigen “de Heer in de lucht ontmoeten”, zullen zij Hem dan terug naar de aarde begeleiden om in Zijn Koninkrijk te heersen, of zal Christus hen voor een tijd terug naar de hemel begeleiden?

De sleutel tot het begrijpen van deze vraag is te vinden in het werkwoord “ontmoeten”. Het Griekse woord dat Paulus hier gebruikt is apantesis, en dit specifieke woord is geladen met betekenis, die niet naar voren komt in onze Engelse vertaling van het woord. Het is een woord dat in de oudheid werd gebruikt om de handelingen te beschrijven van een officiële welkomstdelegatie die was gezonden om een bezoekende hoogwaardigheidsbekleder te “ontmoeten”. Het betekent dus letterlijk: “ontmoeten en terugkeren met”. Het was toen (en is nu nog) gebruikelijk dat wanneer een VIP een stad bezoekt, de leider van die stad een delegatie stuurt om hem te verwelkomen en hem naar de burgemeester te begeleiden. Toen de koningin van Engeland president Ford bezocht tijdens het tweehonderdjarig bestaan van de Verenigde Staten, werd van haar niet verwacht dat zij uit het vliegtuig stapte en een taxi belde om haar naar het Witte Huis te brengen. Nee, ze werd opgewacht door een speciaal comité dat haar naar het Witte Huis begeleidde.

Daarom, wanneer Paulus de term apantesis gebruikt om onze actie te beschrijven in het ontmoeten van Christus, gebruikt hij deze specifieke term om ons te laten zien dat wij gezonden zullen worden om Christus terug naar de aarde te escorteren wanneer Hij Zijn Koninkrijk vestigt.

Degenen die deze informatie ongeloofwaardig vinden, kunnen verdere studie doen naar dit Griekse woord door op te merken hoe het in andere bijbelpassages wordt gebruikt. Het woord wordt in drie andere passages van het Nieuwe Testament gebruikt:

(1) Mattheüs 25:1 en 6 spreken over de tien maagden die “uitgingen om de bruidegom te ontmoeten”. In de oudheid was het gebruikelijk dat het bruiloftsfeest de bruidegom na het bruiloftsmaal naar de bruid begeleidde.

(2) Johannes 12:13 spreekt over Christus’ triomfantelijke intocht in Jeruzalem (een profetisch type van Christus’ tweede komst, waarbij Hij werkelijk een triomfantelijke intocht zal hebben). Er staat dat de mensen “palmtakken namen en Hem tegemoet gingen”. Jezus draaide zich zeker niet om en begeleidde de mensen met Hem terug naar Bethanië? Nee, het volk begeleidde Jezus naar Jeruzalem.

(3) Handelingen 28:15 spreekt over de reis van Paulus naar Rome als gevangene. Toen de christenen in Rome hoorden dat Paulus buiten de stad was, “kwamen zij ons tegemoet tot aan het forum van Appii, dat ongeveer 43 mijl van de stad verwijderd was. Zij behandelden Paulus als een christelijke V.I.P., en Paulus’ hart werd bemoedigd door hun vrijmoedigheid om zich te laten identificeren als christelijke vrienden van hem.

Hieruit kunnen we concluderen dat Paulus niet onderwees dat christenen met Christus naar de hemel zouden terugkeren, maar eerder dat christenen Christus’ escorte terug naar de aarde zouden vormen.

Een paar verzen later (in hoofdstuk 5) schrijft Paulus verder over “de dag des Heren”.

2 Want gij weet volkomen, dat de dag des Heren zo komt als een dief in de nacht.

3 Want wanneer zij zullen zeggen: Vrede en veiligheid, zo zal een plotseling verderf over hen komen, als een barensweeën over een barende vrouw, en zij zullen niet ontkomen.

4 Maar gij, broeders, zijt niet in de duisternis, dat die dag u als een dief zou overvallen.
Bij het lezen van deze passage stellen de meesten van ons zich onmiddellijk Christus voor die komt als een inbreker en die in het geheim iets van waarde steelt. Echter, 2000 jaar geleden betekende een “dief in de nacht” gewoonlijk iets heel anders. In die tijd was het gebruikelijk dat een bende rovers een onbeschermd en nietsvermoedend dorp overviel in het midden van de nacht, wanneer de mensen rustig lagen te slapen. De dieven stormden de stad binnen, gooiden iedereen uit bed, ontdeden het dorp van alle kostbaarheden, en doodden iedereen die zich verzette.

Dit is wat Paulus bedoelde toen hij de wederkomst van Christus vergeleek met een “dief in de nacht”. Wanneer de wereld slaapt in “vrede en veiligheid”, dan zal er een “plotselinge vernietiging” komen over de goddelozen, “en zij zullen niet ontkomen.” Maar de christenen, die “wachters” zijn op de muren, zullen niet verrast worden. Zij zullen zich hebben voorbereid op de “plotselinge vernietiging” (die “verdrukking” wordt genoemd), en daarom zal hun geen kwaad overkomen.
Amos 5:18 zegt het volgende over die dag:

18 Wee u, die verlangt naar de dag des Heren! Waartoe dient die voor u? De dag des Heren is duisternis, en geen licht.

De profeet Joël herhaalt hetzelfde thema in Joël 1:15.

15 Helaas, voor de dag! Want de dag des Heren is nabij gekomen, en als een verwoesting van de Almachtige zal hij komen.

Opnieuw beschrijft hij de dag in hoofdstuk 2, verzen 1 en 2.

1 Blaas op de bazuin in Sion, en sla alarm op mijn heilige berg; laat alle inwoners van het land beven, want de dag des Heren komt, want hij is nabij;

2 Een dag van duisternis en duisternis, een dag van wolken en van dikke duisternis, zoals de morgen zich uitspreidt over de bergen; een groot volk en een sterke; iets dergelijks is er nog nooit geweest en zal er ook niet meer na komen, tot in de jaren van vele geslachten.

De beschrijving van deze vreemde vijand die het land binnenvalt, past perfect bij de legers van het Rode Communisme van vandaag. God zei dat zij “Mijn groot leger zouden zijn, dat Ik onder u gezonden heb” (2:25) opdat het volk zich zou bekeren van zijn zonden, God zou aanroepen voor goddelijk ingrijpen en bescherming, en dat Jezus dan zou komen om hen te redden.

Voor de overgrote meerderheid van de mensen, waaronder helaas ook veel belijdende christenen, zal de dag des Heren onverwachts over hen komen. Zij zullen zich geestelijk, mentaal of lichamelijk niet op zulke tijden hebben voorbereid.

Laten wij dus trachten te zijn als degenen tot wie Paulus schreef: “Maar gij, broeders, zijt niet in duisternis, dat die dag u als een dief overvallen zou.”

Wij zien dus dat Paulus in 1 Thess. 4 en 5 GEEN pre-Tribulation rapture leert, maar dat wanneer Jezus komt, wij Hem zullen verwelkomen terug op aarde, waar Hij in gerechtigheid zal heersen over alle volken.

Abonneer dan nu op onze nieuwsbrief

en ontvang deze in jouw mailbox!

Abonneer nu!

Meer informatie

>